Goede wijn behoeft geen krans!

De verhoudingen in de Wassenaarse gemeenteraad zijn redelijk verzuurd. Daar is Wassenaar niet uniek in. In vele gemeenten speelt dit. De lokale politiek volgt de gepolariseerde ontwikkelingen op landelijk niveau. Waar op landelijk niveau nog echte principiële en ideologische verschillen een rol spelen is dat op lokaal niveau eigenlijk irrelevant. 

Heel veel beleid wordt vanuit Den Haag gedicteerd en gefinancierd. De gemeente is vooral uitvoerder van steeds meer rijksbeleid. Waarbij verschillen tussen gemeenten ook nog eens niet worden geapprecieerd. Er zijn op lokaal niveau voor lokale politici eigenlijk geen redenen voor grote thematische verschillen in beleid. Bij gebrek daaraan wordt het politieke spel belangrijker dan het resultaat.

Door Ad Zopfi

Er wordt gescoord op details en processen. Een debat over spelregels voor de raad zelf ontspoorde een tijdje terug zodanig dat geen besluit genomen kon worden. De fractievoorzitters moesten zich er opnieuw over buigen. In de raadsvergadering van deze week was dit punt weer geen hamerstuk. En werd door een van de sprekers vooral het verschil in minuten spreektijd voor coalitiepartijen en oppositiepartijen benadrukt. Reflectie op de eigen inbreng ontbrak. 

Bij het bespreken van de Jaarcijfers en de Kadernota in de commissie en de raad goochelen raadsleden met financiële cijfers, vooral om elkaar slecht beleid te kunnen verwijten. Bij een deel van de lokale politiek lijkt er geen interesse te zijn om de cijfers echt te begrijpen. Het lijkt er vooral om te gaan inwoners bang te maken voor schulden, grote tekorten en verlies van zelfstandigheid voor Wassenaar. De werkelijkheid is dat het Rijk de belangrijkste financier van de gemeente is en de komende jaren de hand op de knip houdt. Daar moet je als gemeentebestuur mee omgaan.
Elkaar verwijten maken lost niks op en belemmert of vertraagt noodzakelijke keuzen. Goed beleid stoelt op samenwerking en niet op het uitdragen van de ‘eigen’ visie op feiten en omstandigheden.

Een ander aspect van dit gebrek aan beleid is de nadruk die wordt gelegd op het horen van alle inwoners en het bieden van een platform aan ‘bezorgde’ burgers met een nimby-syndroom (redactie: Not in My Backyard). De raad maakt daarbij feitelijk geen brede afweging meer, maar stuurt op individuele, micro belangen. Een ontwikkeling die zorgen baart. Besluitvorming stagneert en het draagvlak voor besluiten neemt af.

Dit zou je de paradox van lokale politiek kunnen noemen: te dicht bij de burger om het overzicht te behouden en besluiten te nemen en te weinig om je echt druk over te maken. Gebrek aan onderscheidend beleid en profileringsdrang (ver)hinderen samenwerking. Juist samenwerking tussen alle partijen heeft ons in het verleden op gemeenteniveau veel goeds gebracht.

Tenslotte een retorisch punt. Goede wijn behoeft geen krans. Waarom is het dan zo belangrijk voor politici om keer op keer zelf te benadrukken wat goed is aan het eigen beleid of voorstel en zich expliciet af te zetten tegen collega’s die het daar niet mee eens zijn? Deze schoen past alle politici in Wassenaar; coalitie en oppositie. Het zomerreces lijkt een goed moment hier eens over na te denken.