“Dat krantje lees ik nooit, ik lees alleen die column en dan gooi ik hem weg”

Zeg je columns in de Wassenaarse Krant, zeg je Carl Doeke Eisma. Al sinds 2020 is hij vaste columnist. Met inmiddels al bijna 200 columns op zijn naam, is hij niet meer weg te denken. Carl Doeke, die tevens ook schrijft voor de rubriek ‘Actueel Verleden’, probeert aan zijn columns altijd een positieve klank te geven.

Carl Doeke Eisma – 87 jaar – getrouwd – 2 kinderen – woont sinds 1980 in Wassenaar

Door Emma Odijk

Hoe bent u betrokken geraakt bij de Wassenaarse krant? 
“In het begin ben ik wel eens gaan kijken, hoe dat nou ging. Ik heb een talige achtergrond, als oud-leraar in het basis-, voorgezet, hoger en speciaal onderwijs. Zelf heb ik Nederlands gestudeerd, dus schrijven trok mij altijd al. Al heel lang schrijf ik verhalen voor de rubriek ‘Actueel Verleden’, vooral verhalen over kunst. Sinds de coronapandemie is daar de column bijgekomen. Er werd mij gevraagd of ik eens wat over corona kon schrijven, maar dan wel positief. Want negatieve verhalen waren er al genoeg. Dat mondde uit in een wekelijkse column, waar ik er nu al bijna 200 van geschreven heb.”

In die bijna 200 columns zitten heel veel verhalen, over Wassenaar maar ook over andere dingen. “Ik haal eigenlijk altijd mijn onderwerpen uit de krant zelf. Laatst stond er een foto in over het Noorderlicht, dus dan schrijf ik daar mijn column over. Of over de Burgemeester die in het Bezuidenhout in Den Haag was, om een krans neer te leggen. Ik ben daar zelf geboren en heb dat bombardement meegemaakt, dus die column moest daar natuurlijk over gaan. Maar ik heb het soms ook over wat meer algemene zaken.”

Krijgt u veel reacties op uw columns? 
“Zeker! Dat is ook echt wel leuk en meestal positief. Ik heb denk ik één keer iets negatiefs te horen gekregen, en dat bleek later ten onrechte te zijn. Ik heb zelfs een keer een man ontmoet die zei: ‘Oh dat krantje lees ik nooit, ik lees maar één ding die column en dan gooi ik hem weg.’ Dat is natuurlijk een mooi compliment.”

Het schrijven van een column is een vak apart, wordt vaak gezegd. Carl Doeke vindt het niet zo lastig om te doen. “Je moet het wel echt in je vingers hebben, om een column te kunnen schrijven. Het is niet een simpel verhaaltje. Ik probeer zelf altijd een balans te vinden en ik wil altijd eindigen met iets luchtigs of humoristisch. Zo schreef ik laatst een column over wanneer je nou een Fries bent. Ik ben zelf een Fries, dus daar voelde ik mij over aangesproken. Die column eindigde ik bijvoorbeeld met ‘Weet je waarom Friese mannen altijd in een vierkant bed slapen? Dan kunnen ze ’s nachts ook dwars liggen.’ Ik wil wel altijd die humoristische noot aan het einde namelijk.”

Hoe zou u De Wassenaarse Krant omschrijven? 
“Voor een plaatselijke krant, als dorpskrant vind ik hem kwalitatief met kop en schouders er boven uitsteken. Er zitten hele goede schrijvers bij, zoals bijvoorbeeld Jos Knijnenburg, die al van begin af aan bijzonder goede artikelen schrijft. En natuurlijk, er zitten af en toe foutjes in. Daar kijk ik dan met mijn ‘taalkundige tik’ naar, maar dat is niet vaak het geval. Ik vind het ook goed dat het niet per se een reclameblaadje is. Ze geven aan zo veel mogelijk onderwerpen en personen de aandacht, en dat vind ik goed.”

Is er nog iets dat u de lezer mee wilt geven voor de volgende duizend kranten?
Ga meer de krant lezen! Ik heb soms het idee dat alleen nog maar mensen in verzorgingstehuizen en vrouwen de artikelen lezen, die hebben wellicht wat meer tijd, maar dat is zonde.