“Het principe van voor en door Wassenaar is altijd het allerbelangrijkste geweest voor mij”

Zonder verhalen geen krant, maar ook zonder Jolanda van Vliet geen krant. Een manusje-van-alles, die in haar achttien jaren bij de Wassenaarse Krant elke taak heeft opgepakt. Van het maken van advertenties, tot het aansturen van de bezorgers; alles om er maar weer een mooie krant van te maken. 

Jolanda van Vliet – 60 jaar – Getrouwd – Moeder van 3 + 3 schoonkinderen én oma van 4 kleinkinderen – woont al haar hele leven in Wassenaar

Door Emma Odijk

“Sinds dag nul ben ik betrokken geweest bij de Wassenaarse Krant. Ik kwam af op een advertentie voor nieuwe bezorgers, met mijn zoons. Die zochten een bijbaantje. Maar toen ik daar kwam, zag ik dat de wijkindelingen totaal niet klopten. Ik ben gaan zitten, heb het aangepakt en ben blijven hangen”, vertelt Jolanda.

Wat heb jij in jouw tijd bij de Wassenaarse Krant allemaal gedaan?
“Wat niet eigenlijk? In het begin waren we maar met zijn drieën, dus moesten we alles eigenlijk wel doen. Ik deed de advertenties, het contact met de adverteerders en investeerders. Daarnaast stuurde ik de bezorgers aan en hielp ik mee aan de opmaak van de krant. Met zijn allen, deden we eigenlijk alles. Die veelzijdigheid was wat ik het leukste eraan vond. Ik ben natuurlijk geen correspondent, maar zelfs dát heb ik een keer gedaan. Dan was er even niemand beschikbaar maar moest er toch wat in de krant, dus ging ik op pad. Als ik terugkwam op de redactie vertelde ik alles aan Iris, van wie, wat en waar, en dan maakte Iris daar een artikel van.”
Zelf heeft Jolanda een achtergrond in de bloemenwereld en werkt ze nu bij het Van Ommerenpark. “Dat organisatorische wat ik bij de krant deed, doe ik nu bij het Van Ommerenpark. Waar mensen mij af en toe nog steeds herkennen van De Wassenaarse Krant.”

Hoe was jouw band met de adverteerders?
“Goed, met iedereen had ik wel een band. Maar naast de adverteerders ook wel met de Wassenaarders zonder onderneming. Ik zat op de redactie, eerst op de Oostdorperweg, later op de Van Zuylen van Nijeveltstraat, waar iedereen natuurlijk even langskwam. Voor een geboortebericht, voor een overlijdensbericht, een felicitatie voor een bruidspaar. Dat contact met mensen, dat vond ik het allerleukste om te hebben. Bovendien kwamen er ook vaak mensen even buurten. Gewoon even een kletspraatje maken op de redactie. Of het nou uitkwam of niet. Dat sociale aspect vond ik heel erg belangrijk.”

Wat is volgens jou de kracht van de Wassenaarse krant?
“Nog altijd het principe van ‘voor Wassenaar en door Wassenaar’, dat blijft het belangrijkste. De Wassenaarder kreeg opgegeven moment haar redactie in Katwijk, dat vond ik gek. Als je een krant voor Wassenaar wil maken, wil je Wassenaars nieuws erin hebben. Dat is precies wat we met De Wassenaarse Krant zijn gaan doen.”

“Maar ook dat we hele normale mensen in het zonnetje kunnen zetten met bijzondere verhalen, dat vond ik altijd prachtig.” Waar Jolanda ook altijd veel plezier in had, was het maken van de verschillende bijlagen. “Samen met Iris ging ik dan zitten en maakten we van top tot teen een bijlage over een bepaald onderwerp. Zo’n bijlage, bijvoorbeeld over de verschillende middelbare scholen in onze regio, bewaar je toch als een van je kinderen van de basisschool afgaat. Maar we maakten ook ooit een ‘groene bijlage’, met allerlei informatie van de voorjaarsschoonmaak tot en met de tuin opruimen. En nog vele andere bijlagen, waar we een hoop plezier inhadden.

Hoe kijk je terug op jouw tijd bij de Wassenaarse Krant?
“Toen ik er mee bezig was, vond ik het allemaal niet zo bijzonder. Je deed het gewoon, er moest toch een krant komen. Maar nu ik er wat meer over nadenk, was het toch eigenlijk allemaal wel heel bijzonder. Zonder dat ik daar voor geleerd had, heb ik bij de krant zoveel kansen gekregen. Van iemand die nog nooit met een computer had gewerkt, naar werken met allerlei verschillende programma’s. Het was ook vooral een tijd van veel samenwerken. Schouders eronder en hup gaan. Ik denk namelijk dat je het met z’n allen moet doen. Niemand kan het in z’n eentje.”

Is er nog iets dat je de lezer mee wilt geven voor de volgende duizend kranten?
“Geniet van de krant en de kranten die nog gaan komen!”