Raad worstelt met Hendrickx

Met een diarree aan moties trachtte Hendrickx de raadsvergadering van 24 april te monopoliseren. Verhoudingen in de Raad verharden. Onderstaand een opiniërend verslag.

Door Jan H. de Roij

De Raadsvergadering op 24 april werd voor een deel gemonopoliseerd door agendering door Hart voor Wassenaar van 15 moties. Daaronder een motie die met veel aplomb werd gepresenteerd en waar deze partij vervolgens met veel jolijt zelf tegenstemde. Daarmee de indruk gevend dat politiek bedrijven bij deze partij een andere insteek heeft dan bij andere partijen. Zo bleek ook na antwoorden van de wethouders op moties inzake Valkenhorst, Groene Zone en Financiën. Op onderdelen reiken de ambities van het college verder dan in de moties werd gevraagd. In plaats van de wethouders daarmee te complimenteren en de moties in te trekken, worden ze toch in stemming gebracht. Het heeft er alle schijn van dat het primaire doel van met name de leider van deze partij is het ontregelen van het debat en het diskwalificeren van leden van het college en anderen. 

Persoonlijke vendetta’s overheersen het politieke discours zoals het indienen van een klacht bij de Ombudsman tegen wethouder van Doeveren voor een uitspraak bij de Vrienden van Wassenaar waar hij zich uitentreuren voor geëxcuseerd heeft; een klacht die de klachtencommissie overigens niet in behandeling heeft genomen. Ook worden onwaarheden niet geschuwd zoals het weerspreken dat Hans Mulder een van de oprichters van Hart voor Wassenaar is of het ontkennen dat er in wetsartikelen te lezen valt wat er staat. Dit roept natuurlijk tegenreacties op bij de andere partijen, met name van de coalitie. En dat heeft weer tot gevolg dat het bijeenroepen van een extra raadsvergadering op verzoek van Hart voor Wassenaar door de coalitie wordt getorpedeerd door de inhoudelijke punten van de agenda te vegen. Een besluit waar wij als krant vraagtekens bij geplaatst hebben, maar die veel zegt over de verhoudingen.

Dit besluit, waar Henri Hendrickx niet van te voren over was geïnformeerd, heeft een enorme impact op hem gehad en hem aangezet tot het indienen van een motie van treurnis. In zijn toelichting werd eenieder weer de maat genomen. De krant wordt gesubsidieerd (niet waar) en schrijft wat het college graag wil horen (ook niet waar). Er wordt moedwillige obstructie gepleegd richting zijn partij. Er worden antidemocratische besluiten genomen en de coalitiepartijen tonen geen respect voor de democratie. De motie voegt daar nog aan toe dat deze partijen “het behoud en uitdragen van de eigen machtspositie veel belangrijker {vindt} dan een debat op inhoud”.

Rogier Krabbendam, fractievoorzitter van D66, verwijt HvW onvoldoende te zoeken naar draagvlak voor agenderingen en moties. Men voelt zich overvallen. En hij voegde er nog wat aan toe: ”wanneer polarisatie continu en alleen wordt ingezet om het wij-zij denken aan te jagen en conflicten uit te vergroten, dan leidt dit tot onwerkbare verhoudingen binnen deze Raad.” Het gevolg is een onwenselijke dynamiek die ertoe leidt dat beraadslagingen escaleren. Samenwerken impliceert een dialoog. “Maar hoe voer je een dialoog met een politiek tegenstander die enkel geïnteresseerd is in een monoloog?”

De stemming over de motie van treurnis verliep opmerkelijk. De fractie van Groen Links en Annemarie Hofman (LW) verlieten de zaal en wilden niet aan de stemming deelnemen. De overige fractieleden van LW stemden voor de motie. De coalitie stemde tegen waardoor de motie werd verworpen, zoals bij vrijwel alle andere moties ook het geval was. De partij Hart voor Wassenaar zegt er voor de Wassenaarders te zijn en heeft als slogan “Solide. Het klopt”. Je vraagt je wel af wat de Wassenaarder aan dit ellenlange gemonopoliseerde debat heeft gehad; en wat er ‘solide’ aan was. Kloppen deed het zeker niet.