
Wethouder Koetsier worstelt met het Ammonslaantje
AlgemeenWethouder Wim Koetsier (CDA) had het er maar moeilijk mee maandagavond. Het lukte hem niet de Commissie Fysieke Leefomgeving te overtuigen van de wenselijkheid om het maar weer eens te proberen om een perceel grond aan het Ammonlaantje vrij te geven voor woningbouw. De oppositie en ook enkele coalitiepartijen zagen de noodzaak niet en de wijze waarop hij het voorstel verdedigde deed hen er niet anders over denken. Zal het de wethouder lukken om in de gemeenteraad van 27 februari met een overtuigender verhaal te komen?
Door Jan H. de Roij
Het verhaal dat wethouder Koetsier in de Commissievergadering trachtte te vertellen is dat hij uit hoofde van behoorlijk bestuur een reeds een tijd geleden in gang gezet proces wil afmaken. Het begon allemaal in 2020 toen toenmalig VVD-wethouder Wassenaar een dorpsgenoot beloofde dat de gemeente het mogelijk zou maken dat hij op een stukje grond aan het Ammonslaantje een huis kon bouwen; een inspanningsverplichting vastgelegd in een anterieure overeenkomst. De gemeente stelde een bestemmingsplanwijziging op. Daar kwam de buurt tegen in verzet en deskundigen wezen erop dat die niet juridisch houdbaar was. Desondanks zetten college en gemeenteraad de wijziging door met als gevolg een juridische procedure bij de Raad van State. Die vernietigde december 2022 het bestemmingsplan op grond van onder meer onzorgvuldigheid. Dat was het dan zou je denken; de gemeente heeft haar best gedaan, maar het is niet gelukt. Echter om –wat Koetsier omschrijft als- redenen van fatsoen en goed bestuur heeft men in de Paauw zitten broeden op een mogelijkheid om woningbouw toch mogelijk te maken. Koetsier: ”de inspanningsverplichting bestaat nog steeds.”
De oplossing die men vond was het aanhaken bij een motie uit 2021 die opriep om een beperkte gebiedsvisie voor dit gebied op te stellen. Daar is evenwel al gevolg aan gegeven door toenmalig wethouder Wassenaar en kreeg zoveel kritiek te verduren dat zijn opvolger wethouder Boon (LW!) deze beperkte visie in de afvalbak gooide en ging werken aan een totale gebiedsvisie voor de gehele Groene Zone. Daar is men momenteel nog mee bezig. Echter, desondanks presenteert het college nu weer een beperkte gebiedsvisie om die woning mogelijk te maken. Consultantbureau BRO heeft daartoe een plan opgesteld en wat blijkt: niet een, maar zelfs drie woningen kunnen er in die straat bijgebouwd worden. De wethouder presenteerde de gebiedsvisie aan de gemeenteraad met de bedoeling deze vrij te geven voor inspraak.
Verschillende insprekers waaronder de Vereniging Vrienden van Wassenaar waren afgelopen maandag bijzonder kritisch over de voorliggende gebiedsvisie en wezen erop dat het niet uitgesloten is dat de Raad van State weer tot vernietiging zal overgaan. De meeste Commissieleden gaven in verschillende ‘toonaarden’ ook blijk van hun afkeuring. Ben Paulides (DLW): ”lijkt op vriendjespolitiek, want is een vreemde en onacceptabele procedure.” Marianne Wuite (D66): “waarom gaan we hiermee door; welk belang dienen we hiermee?” Annemarie Hofman (LW): “waarom moet daar gebouwd worden?”. Susanne van Eps (GL): “in strijd met het programma Groene Zone.” Henri Hendrickx (HvW): ”wat heeft u geprikkeld deze stap te zetten?” Henri van Smirren (PvdA):”wat maakt het nu anders?” Van Smirren was trouwens de enige die empathie opbracht voor onze dorpsgenoot die al jaren wacht op een definitief besluit en inmiddels veel geld aan deze queeste heeft besteed. Saskia Ettema (CDA) en Matthijs Stekelenburg (VVD) leken de enigen die pas een positie willen innemen na het bestuderen van de zienswijzen en die dus voor ter inzagelegging van de gebiedsvisie zijn.
Centraal in de betogen van de verschillende Commissieleden stond hoe de in de gebiedsvisie bepleite bebouwing (‘verdichting’) zich verhoudt tot de overkoepelende structuurvisie uit 2017 die expliciet stelt dat er geen woningbouw in het buitengebied mag plaatsvinden; Wuite: ”Het schuurt.” De wethouder had hier niet direct een antwoord op anders dan dat er geen contradictie is, want “verdichting is binnen de kaders.” Ook werd niet begrepen waarom, terwijl je aan het werk bent met een gebiedsvisie Groene Zone, er een element wordt uitgehaald – het Ammonslaantje- waar een beperkte gebiedsvisie voor wordt opgesteld. Paulides: ”gaan we dat nu voortaan voor ieder verdichtingsprojectje doen?” Volgens de wethouder is dat zeker niet de bedoeling, maar kan het vanwege de inspanningsverplichting nu niet anders.
De frustraties en het onbegrip in de Commissie waren hoog; mede ingegeven door de angst weer een besluit te nemen dat door de Raad van State vernietigd zal worden. Toch vonden vijf van de acht fracties het onderwerp rijp voor besluitvorming in de gemeenteraad van eind van deze maand. Annemarie Hofman deed de wethouder nog de suggestie om de stekker er maar uit te trekken en eventuele schadeclaims voor lief te nemen.








