CDA-fractievoorzitter Saskia Ettema treedt af

Uiteindelijk heeft de CDA-fractievoorzitter besloten om de strijd op te geven en de handdoek in de ring te gooien. Niets staat Sabrina Everard nu in de weg om het stokje over te nemen. Dit is de uitkomst van een conflict van meer dan een jaar tussen twee ambitieuze politica’s. Een strijd die met al zijn intriges alles in zich heeft van een Griekse tragedie en die het toch al lage vertrouwen in de politiek geen goed zal doen.

Door Jan H. de Roij

Afgelopen maandag heeft Saskia Ettema, fractievoorzitter van het CDA in onze gemeenteraad, een brief gestuurd aan burgemeester de Lange waarin zij aankondigt af te treden als raadslid. Zij is in de brief aan de voorzitter van de gemeenteraad open over haar motieven: “ Het is voor mij onwerkbaar geworden om mijn rol als fractievoorzitter te handhaven.” Voor de leden van het CDA kwam dit besluit waarschijnlijk niet onverwacht, want twee weken eerder ontvingen zij een brief van het bestuur waarin ze werden geïnformeerd over de ‘ontwikkelingen’ rond het fractievoorzitterschap van het CDA.

Daarmee komt een eind aan de korte politieke loopbaan voor Ettema. Die begon met de gemeenteraadsverkiezingen van maart 2022, waarin zij voor het CDA een kwart van de stemmen wist binnen te harken en daarmee een tweede zetel voor deze partij in de gemeenteraad zeker stelde. Hubert Schokker werd fractievoorzitter en zij nam de tweede zetel in. De problemen in de fractie ontstonden na het vertrek van Schokker, die de Wassenaarse politiek in mei 2023 inruilde voor het wethouderschap in buurgemeente Voorschoten. De opengevallen plek in de fractie werd opgevuld door commissielid Sabrina Everard, die tijdens de verkiezingen ongeveer 13% van de stemmen had binnengehaald. Saskia Ettema was van mening dat zij het recht had op het fractievoorzitterschap en niet ‘de nieuwkomer in de fractie’ Everard. Deze laatste legde zich hier niet bij neer. Kortom de nieuwe fractie kon niet tot overeenstemming komen over het fractievoorzitterschap.

Ondertussen was er sprake van een leegloop bij het bestuur van het CDA waardoor er van die kant nauwelijks enige sturing kwam en de ‘hete aardappel’ werd doorgeschoven naar het provinciale niveau. Saskia Ettema nam het fractievoorzitterschap op zich, maar volgens Sabrina Everard had dat een ‘voorlopig’ karakter. Want zij startte een formele sollicitatieprocedure voor het fractievoorzitterschap bij het provinciale CDA. Een commissie van vier leden, waaronder de Wassenaarse wethouder Wim Koetsier, boog zich over de sollicitatie en concludeerde dat Everard geschikt was voor het fractievoorzitterschap.

Daarmee ontstond voor Ettema een onmogelijke situatie. Wat waren haar opties? Opzij stappen en onder Everard dienen in de fractie, zich afsplitsen van het CDA en zelfstandig verder gaan of de handdoek in de ring gooien? Zij heeft uiteindelijk gekozen voor het laatste. Sabrina Everard kan nu een nieuw team om zich heen formeren, want er is een plek in de fractie die opgevuld moet worden en ook moet er een nieuw commissielid worden benoemd vanwege het vertrek van René Beerepoot.

Hoe je het ook wendt of keert, dit is een persoonlijk drama voor Saskia Ettema. Met veel enthousiasme is zij de politiek ingegaan. Zij heeft het vertrouwen van veel dorpsgenoten gekregen en uiteindelijk mee onderhandeld over een coalitieakkoord na de turbulente maanden van het vorige mislukte college. Dat het haar niet gelukt is om tot afspraken te komen met Sabrina Everard valt ongetwijfeld niet alleen haar te verwijten. Echter wel, dat zij in haar enthousiasme vergat om voldoende draagvlak te creëren binnen de partij. Desondanks is de rol van het bestuur uitermate curieus door de kwestie naar het provinciale niveau te tillen. Nog merkwaardiger werd het dat die niet ging bemiddelen maar meeging in een sollicitatieprocedure waarbij uiteindelijk wethouder Koetsier meebesliste over de toekomst van Ettema. Natuurlijk zijn er verzoeningspogingen geweest - mediation - maar de partij had zijn keuze voor Sabrina Everard al gemaakt dus dat kon niet veel opleveren. Aan haar nu de taak om de scherven te lijmen en vertrouwen in het dorp en bij de achterban te creëren, waardoor men bij de volgende verkiezingen deze strijd der ambities ‘vergeten’ is.