Na 53 jaar vakmanschap sluit John Berkenfeld de deur

Tekst en foto’s: Anton Overklift Vaupel Klein

Na meer dan een halve eeuw buigt John Berkenfeld zich binnenkort voor het laatst over een paar schoenen. Op 28 februari legt de 83,5-jarige schoenmaker zijn gereedschap definitief neer en gaat hij met welverdiend pensioen. Daarmee verdwijnt niet alleen een vertrouwd gezicht uit het straatbeeld, maar ook een zeldzaam stukje ambacht.

John begon al jong met werken. Op zijn dertiende werd er op de school voor Voortgezet Lager Onderwijs simpelweg een baantje voor hem “verzonnen”. Dat werd leerling-banketbakker Van der Roer in de Kerkstraat, gevolgd door banketbakkerij Wensveen aan de Van Zuylen van Nijeveltstraat. Via de avondschool aan het Veluweplein behaalde hij zelfs zijn banketbakkersopleiding. Toch zou zijn leven uiteindelijk een heel andere wending nemen.

In 1972 stapte John het schoenmakersvak binnen. Eerst bij Hakkie in de Kalverstraat in Amsterdam en daarna bij Miedema in Lisse. In 1980 begon hij voor zichzelf onder de naam Snelservice Schoenmakerij. Wat klein begon aan de Langstraat 5, groeide via Langstraat 40B uit tot een begrip in de Rijnsburgpassage (4-6). Later kwam daar ook nog een graveerbedrijf bij. “Het is eigenlijk totaal uit de hand gelopen,” zegt John met een glimlach.

Het familiebedrijf werd versterkt door zoon Beer en dochter Daniëlle. Samen bouwden zij een vaste en trouwe klantenkring op. Klanten stuurden hun schoenen zelfs vanuit het buitenland op, onder wie expats en vaste Noorse klanten. Eén klant reisde ooit zelfs terug vanuit Noorwegen met twee koffers vol te herstellen schoenen.

John is niet zomaar een schoenmaker. Hij beoefent een ambacht dat steeds zeldzamer wordt. Zijn vakmanschap was zo gewild dat bedrijven hem probeerden te verleiden met hoge bedragen om voor hen te komen werken. Naast schoenen repareren sleep hij ook schaatsen en maakte hij zelfs clownsschoenen voor attractiepark Duinrell.

Maar tijden veranderen. Corona hakte erin, huurcontracten van vijf jaar zijn geen optie meer en de huurprijzen zijn fors gestegen. “Ik ben er te oud voor,” zegt John nuchter. Ook de mode werkte niet mee: waar vroeger degelijke leren schoenen de norm waren, domineren nu sneakers minder duurzaam, minder repareerbaar.

Na 1 januari wordt geen nieuw werk meer aangenomen. Zowel de schoenmakerij als het graveerbedrijf sluiten definitief hun deuren. Wat blijft, is een indrukwekkende loopbaan van 53 jaar, gebouwd op vakmanschap, doorzettingsvermogen en liefde voor het ambacht.

Met het pensioen van John Berkenfeld verliest de regio een schoenmaker, maar wint hij eindelijk de rust die hij meer dan verdiend heeft.