Van Wassenaer Orkest schittert in Celloconcert van Schumann

Wat is het toch geweldig op een zonnige zondagmiddag 27 april de Messiaskerk vol te zien stromen met bezoekers voor het lenteconcert van het Van Wassenaer Orkest. Het is verbazingwekkend dat ons dorp Wassenaar sinds 1986 een eigen amateur symfonieorkest heeft. Alle reden om daar erg zuinig op te zijn. En dat zijn de Wassenaarders met zo’n volle zaal. Toch zou het orkest nog wel een financieel steuntje in de rug kunnen gebruiken. Vandaar dat voorzitter Maas van der Feen in zijn openingstoespraakje bezoekers uitnodigde vriend te worden van het orkest. Dat kost € 50 per jaar. Daar staat tegenover dat vrienden van het orkest vrijkaarten krijgen voor de concerten.

Het programma van het concert bestond uit de Ouverture van de komische opera La Princesse Jaune van Saint-Saëns, het Celloconcert van Robert Schumann, gespeeld door Sophie Ehling, en na de pauze de 6e symfonie van Ludwig van Beethoven. Het van Wassenaer Orkest staat onder leiding van Pieter van der Wulp.

Meestal begint het orkest zo’n concert voorzichtig. Twee keer per jaar in zo’n grote zaal een concert geven is meestal even wennen. Maar zo niet bij dit concert. Dirigent van der Wulp geeft het orkest veel vertrouwen. De schwung zit er bij de ouverture direct in. Dromerige Oosterse klanken scheppen een intieme sfeer. Boosheid laat zich horen door opzwepende muziek. De hoorns spelen een mooie partij. De ouverture wordt prachtig uitgevoerd.

Dan is het de beurt aan de celliste Sophie Ehling. Samen met de dirigent komt zij op. De dirigent knielt in zijn rokkostuum om de steun voor de punt van de cello aan de poot van de stoel van de celliste vast te zetten om niet weg te glijden. In het celloconcert van Schumann zijn de partijen van cello en orkest zeer evenwichtig verdeeld. Dirigent, orkest en solist vormen een prachtig geheel. De uitvoering vangt direct alle aandacht van het publiek. Ademloos luistert men naar een uitvoering waarin alle aandacht van solist en orkest uitgaat naar schoonheid en expressiviteit. Celliste en orkest zijn in de uitvoering volstrekt gelijkwaardig. Het wordt een prachtige uitvoering. 

Zelden heb ik dit celloconcert met zo’n verfijnde nuancering gehoord. In het middendeel geniet het publiek van het pizzicato spelen van de strijkers met het zangerig thema van de cello. De begeleiding van het orkest is uitstekend. Wat haalt de dirigent veel moois uit dit orkest.

Na een geanimeerde pauze met een gratis drankje speelde het orkest het pièce de résistance, de 6e symfonie van Beethoven, de ‘Pastorale’. Dat is voor de violen van het orkest met niet zo’n grote bezetting - vijf 1e violen, vijf 2e violen en vijf altviolen - een zeer grote opgave. Die vijftien strijkers moeten opboksen tegen krachtig spelende blazers, slagwerk, bassen en celli. Dat is eigenlijk niet te doen. In het relatief rustige eerste deel kwamen de violen goed tot hun recht. 

Tenslotte waren de orkesten in de tijd van Beethoven ook niet zo groot en waren de instrumenten gedempter. Maar naarmate de symfonie vorderde werd duidelijk dat de groep violen in zo’n symfonie versterking nodig heeft. Geen kwaad woord over het orkest. De dirigent loodste alle musici netjes door de symfonie, maar een verdubbeling in aantal violen voor deze symfonie zou passender zijn. Niettemin het komt maar zelden voor dat het publiek in Wassenaar kan genieten van de bekende klanken van een symfonie van Beethoven. En genoten heeft het publiek. Met een ovationeel applaus eindigde dit concert.

3 Juni speelt het van Wassenaer Orkest voor 300 kinderen, 5de en 6de klassers van de Wassenaarse basisscholen. Het programma omvat delen uit de 6de symfonie van Beethoven en verhalen worden verteld uit PeerGynt en in muziek van Grieg uitgevoerd.

Het volgende concert is op zondagmiddag 30 november a.s.

Jens van der Heide
jh@personalmc.nl