Sterk concert Van Wassenaer Orkest!

Het is ruim 2 jaar geleden dat het Van Wassenaer Orkest dirigent Pieter van de Wulp binnenhaalde. Zondagmiddag 17 november mocht een afgeladen Messiaskerk genieten van het resultaat! Het werd een concert waarin dirigent en orkest elkaar precies de ruimte gaven die zij nodig hebben. Zo ontstond een harmonisch geheel waarin goede prestaties geleverd kunnen worden.

Deze keer had de programmacommissie van het orkest gekozen voor een concert met Franse muziek van de componisten Fauré, Debussy en Gounod. Muziek van rond de vorige eeuwwisseling, die de luisteraar wil omringen met sfeer, stemming, een impressie wil geven van vreugde, verdriet, neerslachtigheid of optimisme. Het is muziek waarin de luisteraar kan wegglijden zonder opgeschrikt te worden door plotselinge veranderingen in tempo en geluidssterkte.

Voor het VWO dat graag wil uitbreiden met nog enkele violisten kwam deze gelijkmatig kabbelende muziek goed uit, want daardoor mochten de blazers de strijkers zelden overstemmen. Zo kon dirigent Pieter van der Wulp een harmonisch geheel van dit concert smeden. En het publiek vond het prachtig, zo mooi dat de zaal na afloop van het concert even wachtte op een toegift, waaraan het VWO niet had gedacht. Is ook vrij ongebruikelijk bij een symfonisch concert.

De ambiance van de gespeelde werken was zeer verschillend. Het eerste werk was Pelléas en Mélisande van Fauré. Dat gaat over een liefdesgeschiedenis met een broedermoord als afschuwelijke afloop. Opvallend hoe mooi het geluid van de strijkers de kerk volledig vulde, met de blazers bescheiden op de achtergrond. De soli van hoorns en celli in het eerste deel, van fagot in het tweede en harp en fluit in het derde deel werden goed gespeeld. In het vierde deel klinkt de treurnis alom, men ziet als het ware de lijkwagen wegrijden.

In de Petite Suite van Debussy viel de veelzijdigheid in het slagwerk op met pauken, triangel, bekken en tamboerijn. De verschillende sferen van “En bateau” met fluit en harp, “Cortège” met pauken en bekkens, “Menuet” en “Ballet” werden mooi weer gegeven. De muziek in “Ballet” deed Oosters aan. Alsof een bazar werd bezocht gaande van kraam tot kraam.

Na de pauze speelde Pierre Loiseleur, 1e cellist van het orkest, de Elégie van Fauré met begeleiding van het orkest. Wat heerlijk dat zo’n amateur symfonieorkest over zulke goed gekwalificeerde musici kan beschikken. De Elégie is een klaaglied voor een verloren liefde. Het werd prachtig ingetogen gespeeld. Bijzonder is hoe een kleine melodie die zich op allerlei manieren herhaalt tot zo’n sterk werk kan uitgroeien. Het stuk eindigt met een indrukwekkend forte gevolgd door pianissimo. Het orkest en vooral de solist werden daarvoor meteen op grootse wijze bedankt met applaus, bloemen en een ingelijst aandenken.
Als laatste speelde het orkest Symfonie nr. 1 van Gounod, een stuk vol “joie de vivre”. Spelen de blazers er lustig op los, dan ontkomt het orkest niet aan enige onevenwichtigheid tussen de wat sterkere blazersgroep en de wat kleine strijkersgroep. Maar die is maar gering. De verschillende thema’s worden fraai gespeeld door onder andere fluiten en hobo’s. De finale start met een mooie melodie van de hoorns, prachtig gevolgd door de strijkers. De trompet kondigt de jubelstemming aan waarmee de symfonie en het concert op grandioze wijze eindigt. Het publiek is dankbaar!

Voorzitter Maas van der Feen vertelde in zijn welkomstwoord dat het orkest volgend jaar naast een voorjaarsconcert ook een concert gaat geven voor leerlingen van de Wassenaarse basisscholen. Daarmee wordt extra duidelijk dat het Van Wassenaer Orkest een belangrijke maatschappelijke functie in onze gemeente vervult. Steun het VWO daarom door vriend of donateur te worden. Voor info www.vanwassenaerorkest.nl