Afscheidsconcert Van Wassenaer Orkest

Na 35 jaar neemt het Van Wassenaer Orkest afscheid van haar dirigent Benjamin Boers. In die tijd is het orkest gegroeid naar een volwaardig amateur symfonie orkest. Afgelopen zondag werd weer eens duidelijk hoe vele Wassenaarders dit orkest een warm hart toedragen en genieten van de prachtige muziek.

Maar eerst spraken voorzitter Maas van der Feen en Wethouder Ritske Bloemendaal lovende woorden over de verdienste van Benjamin Boers in die 35 jaar als dirigent. Het leverde een onbetaalbare bijdrage aan de actieve muziekbeoefening in Wassenaar.
Wie vroeg in de zaal aanwezig is, ziet en hoort vooral de fagotten en hoorns de moeilijke loopjes uit de te spelen muziek oefenen. Daaruit is af te leiden dat de dirigent heeft gekozen voor een ambitieus programma. Langzaam stroomt de zaal vol en verstomt het oefenen van de muziek. Een klaterend applaus verwelkomt de populaire dirigent. En dan, in een doodstille zaal openen de hoorns met de prachtige melodie van de ouverture Hebriden van Mendelssohn. Iedereen herkent de melodie direct. Het is een moeilijk stuk om mee te beginnen. Maar alle groepen slaan zich er met veel elan door heen. Dat enthousiasme uit zich door de volle klanken van de blazers, waardoor de strijkers wel wat moeite hebben om in dat volume tot hun recht te komen. Met een prachtige klarinetsolo in het laatste deel eindigt de ouverture.
Het tweede stuk, Partita in modi Antichi van Herman Strategier, is gecomponeerd voor amateurorkesten. Met overtuiging en vol zelfvertrouwen wordt dit stuk uitgevoerd. De strijkers nemen in kracht toe en het koper en de pauken spelen gevoeliger. De liefelijke melodieën uit het 2e en 3e deel nemen de zaal mee. Het clowneske 4e deel is grappig. Aan het 5e deel, wat een herhaling is van het 1e, is te horen dat het orkest volledig vrijuit speelt.
Dan volgen drie vrolijke en zeer bekende Hongaarse dansen van Brahms. Met alle tempo en geluid wisselingen is in dit stuk de dirigent onmisbaar. Zonder dirigent zou alles direct in de soep lopen. Maar dit orkest en dirigent Benjamin Boers zijn uitstekend op elkaar ingespeeld. Hij leidt het orkest door alle tempowisselingen terwijl het plezier er af spat. De stukken zijn niet eenvoudig, maar het orkest is nu duidelijk ingespeeld. Het publiek applaudisseert enthousiast.
Na de pauze wordt het andantino uit Rosamunde van Schubert gespeeld. De verhalende melodie wordt door de strijkers met ondersteuning van de blazers prachtig gespeeld. De zaal geniet.
En dan als afscheid van de dirigent een van de laatste door Mozart geschreven symfonieën, de 40ste. Wat moet er op gestudeerd zijn om zo’n moeilijke symfonie goed uit te voeren. Hoe fijn dat het orkest met deze sterke uitvoering haar dankbaarheid toont aan haar dirigent. Want let wel zoals voorzitter van der Feen opmerkte, in de keuze van de stukken had de dirigent deze keer volledig de vrije hand. Het was zijn wens om als laatste stuk van de 66 concerten die hij met het Van Wassenaer Orkest heeft gegeven, deze heel mooie, maar moeilijke symfonie uit te voeren. En alle musici hebben hard gestudeerd om deze symfonie onder de knie te krijgen. Wat heerlijk om naar die prachtige muziek op een zondagmiddag in ons dorp te kunnen luisteren. Er waren vele hele mooie momenten en enkele waar de muziek een beetje verward klonk. Een klaterend en langdurig applaus viel het orkest met haar afscheid nemende dirigent ten deel. Na afloop namen velen de kans waar om de dirigent persoonlijk te bedanken voor zijn waardevolle bijdrage aan het Wassenaarse muziekleven. Het Van Wassenaer Orkest staat vanaf nu onder leiding van een nieuwe dirigent. Iedereen is benieuwd wie dat zal zijn.

Jens van der Heide