Ambitie vs. ouderschap

Een kleurrijke outfit en een zwaar gevoel van moeheid. Ik zou het liefste onder een dekentje op de bank kruipen en morgenvroeg tevoorschijn komen. Slaapgebrek is funest voor zin hebben in ‘extra’ sociale dingen.

Ik krijg ineens een flashback naar mijn eerste zwangerschap. Als net zwangere ceremoniemeester. Laat op de avond tijdens het feest schreeuwde een oud-studiegenote die eerder een kind had gekregen in mijn oor hoe fantastisch het ouderschap is, zwaar en ook zo’n bron van liefde. Ze gaat verder en zegt dat alle clichés kloppen, dat je je nooit meer vrij zult voelen, omdat altijd dát lijntje er is, omdat jij helemaal verantwoordelijk bent voor iemand anders. Glazig kijk ik langs haar heen, ik knik voor de vorm. Ik luister wel, maar ik hoor haar nog niet. 

Ik zeg de oppas gedag. Sinds tijden heb ik weer eens een openingsborrel van een expositie in Amsterdam. Een avond met vrije geesten en authentieke ‘paradijsvogels’. Mijn favoriete zakelijke borrels.

Het is een ouderwets gezellige openingsavond. Met een drankje in de hand bekijken we de kunstwerken. Ik praat met oude bekenden en maak nieuwe contacten. Ineens zie ik een oud-studiegenote verderop lopen die ik in geen jaren heb gezien. Een ambitieus type die nooit aan kinderen moest denken. Ik begroet haar, ze draait zich om: een prachtige bolle buik en vrolijk gezicht komen tevoorschijn. 

Uit enthousiasme wil ik haar vertellen hoe mooi, meeslepend en verwarrend het ouderschap is. Hoe intens moe ze zal zijn, hoe vervuld van liefde en dat soms de verantwoordelijkheid op je drukt. Hoe anders het leven voor en na is, ook in relatie tot je ambitieuze ik. Ik besluit het niet te doen, ze zal vast luisteren, maar mij nog niet horen.

De moeheid blijft maar de zwaarte varieert, de ambitie groeit, evenals de drang om nog meer van betekenis te zijn. Dit jaar zijn mijn partner en ik klassenouders. Daar heb ik ontzettend veel zin in. We doen het samen, want met allebei een eigen bedrijf ben je én heel flexibel én soms moet je gefocust zijn. 

Tijdens de zomervakantie vroegen wij ons af: wat voor klassenouders willen we zijn? Meer aandacht voor voorlezen in de klas door ouders. En dat we er ‘gewoon’ met volle aandacht zijn. Het goed doen, met z’n allen. 

Maak er een mooie nazomer van!