Interview John Schrader 1000ste DWK
AchtergrondHoe ben jij bij de krant gekomen?
Ha! Daar heb ik over nagedacht. Vier jaar geleden ging ik vervroegd met pensioen na veertig jaar in het onderwijs. Ik heb gewerkt op de Jozefschool en daarvoor zeventien jaar op een school in Rijswijk. Toen besloot ik dat het mooi was geweest.
Welke functies heb je gehad op school?
Ik heb van alles gedaan. In Rijswijk heb ik alle klassen wel gehad en kinderen in groepjes geholpen. Ik was leerkracht. Toen mijn zoon Mike in 1998 werd geboren, had de Jozefschool een open dag. Ik raakte in gesprek en besloot te kijken of er een plek voor mij was. Ze konden een baan bij elkaar sprokkelen, verdeeld in drieën, en ik nam de gok. Na een jaar had ik mijn eigen klas.
En toen kwam je in de directie?
Ja, vrij snel daarna werd de adjunct zwanger en ik nam haar taken waar. Dat deed ik acht jaar lang. Uiteindelijk wilde ik weer terug naar de klas. Ik heb heel veel groepen gedaan en het directiewerk heeft me enorm verrijkt. Het was leerzaam en leuk, maar ook uitdagend.
Hoe ben je bij de krant gekomen?
Toen ik vier jaar geleden met pensioen ging, vroeg Jolanda of ik stukjes wilde schrijven. Dat leek me leuk, vooral omdat ik al veel vrijwilligerswerk deed, zoals voor de stichting Run for Rio. Ik heb altijd graag geschreven voor vrijwilligerswerk en de krant bood een nieuwe uitdaging.
Wat voor vrijwilligerswerk doe je nog meer?
Veel! Voor de Jozefschool help ik nog groepjes kinderen en vanuit VCW organiseren we ieder jaar twee maal een kledingmarkt. Daarnaast geef ik taalles aan statushouders en werk ik in een leuk team een dag op de Taalschool Wassenaar.. Ik vind het dankbaar werk en het geeft mij veel voldoening om in contact te staan met verschillende groepen mensen.
Hoe houd je een lokale krant toekomstbestendig voor kinderen?
Ik denk dat het belangrijk is om kinderen erbij te betrekken. Met pakkende foto’s en interessante verhalen kun je hun aandacht trekken. Misschien een jeugdkrant of jeugdpagina om het aantrekkelijker te maken. De krant is belangrijk en handig, zelfs in dit digitale tijdperk.
Wat vond je een van je mooiste artikelen?
Een artikel dat me raakte, ging over twee 17-jarige jongens die gevlucht waren uit Syrië. Zij zaten bij ons op de middelbare school. Het was een mooi en emotioneel interview. Dergelijke artikelen blijven me bij en ik bewaar ze allemaal. Ik sprak toevallig net een van hen en hij heeft nu onderdak gevonden in Oosterwolde.
Wat doe je voor Run for Rio?
We zijn begonnen met projecten in Rio de Janeiro, geïnspireerd door een Wassenaarse missionaris. We organiseren evenementen zoals klaverjasavonden, hardloopwedstrijden en marathontoernooien om geld in te zamelen. Het is fantastisch om een klein steentje bij te dragen aan deze projecten.
Ben je nog een actieve hardloper?
Helaas niet meer door knie- en enkelproblemen. Ik fiets en wandel nog wel, maar hardlopen gaat niet meer. Jongeren moeten het nu overnemen, maar ik blijf betrokken en geniet van de projecten die we doen.
Wat zijn je toekomstplannen?
Ik blijf graag schrijven voor de krant en blijf betrokken bij vrijwilligerswerk. Ook ben ik recentelijk commissielid geworden voor Fonds Wassenaar. Ik vind het leuk om projecten te volgen en in contact te blijven met verschillende mensen en organisaties. Het contact met mensen is wat ik het leukste vind aan alles wat ik doe.
