Ellie beheert samen met haar man buurtcentrum Kerkehout

“Het is hier een dorp binnen een dorp”

Door Loes Rietvelt

Vraag Ellie Oudtshoorn hoe lang ze al betrokken is als vrijwilliger bij Buurtvereniging Kerkehout en ze moet het antwoord schuldig blijven. “Ik zit er al zo lang, het zou zo maar dertig jaar kunnen zijn, maar ook langer of korter.” Hoe lang of kort het ook is, de 78-jarige Ellie beheert samen met haar 85-jarige echtgenoot buurtcentrum Kerkehout. En dat is nogal wat. Het centrum is het middelpunt van de wijk, de plek waar ontzettend veel wordt georganiseerd voor alle omwonenden en waar buurtgenoten graag en vaak bij elkaar komen. Mede dankzij Ellie kent de wijk een sterk gemeenschapsleven.

Op maandagmiddag begint Ellie al in het centrum. “Samen met twee andere vrijwilligers gaan we schoonmaken. Dat doen we echt al jaren. Heel lang geleden deden we met het twee groepen van tien man, nu zijn er nog drie vrijwilligers. Na alle activiteiten die er plaatsvinden is die schoonmaak best een klus.” Zo is er iedere week een gym, creaclub, biljarten, klaverjassen, jazzballet voor kinderen, zumba en als afsluiting op vrijdag ‘het pijpje’. “Dat is een vrijdagmiddag borrel voor iedereen die dat leuk vindt, we sluiten zo met zijn allen – er komen ook veel jongeren – de week af.” Maar er is meer, het populaire buurtcentrum wordt ook gebruikt voor bijvoorbeeld bingo-avonden, borrels, dinertjes, feesten en partijen. En ja, dan moet er ook daarna schoongemaakt worden, zoals vermeld door Ellie en de vrijwilligers, drank en snacks worden bijbesteld, de was gedaan en opgevouwen en zo kun je nog wel even doorgaan. Alles bij elkaar genomen een grote klus die Ellie na al die jaren nog met heel veel plezier verricht.

Ellie is een betrokken mens en sociaal persoon. “Ik breng bij nieuwe bewoners het buurtblad en maak graag een praatje met bewoners in de buurt. Wél heb ik moeten constateren dat er veel veranderd is in de omgeving. Toen ik hier vijftig jaar geleden kwam wonen waren er nog volop winkels waar je mensen tegenkwam en veel sociale contacten had. Destijds was alles er, nu niets. Voor de dichtstbijzijnde winkel moet je naar Mariahoeve.” Dat is gelijk ook wel het enige nadeel, het is hier eigenlijk een dorp binnen een dorp, zo gezellig. Buiten alle activiteiten vieren we van alles met elkaar: Sinterklaas, de jaarwisseling en het zomerfeest, je hoeft je hier echt niet eenzaam te voelen.

Ook naast het vrijwilligerswerk is Ellie een actief mens. “Ik loop iedere dag een uur na het middageten en fiets veel. Zo sta ik regelmatig op de trappers naar Mariahoeve om een stapeltje Libelles naar mijn voormalig buurvrouw te brengen.” Naast haar vrijwilligerswerk is zij lid van een damesgroepje van de kerk. “Van tijd tot tijd drinken we koffie met elkaar en dan filosoferen we kort over ieders leven. Mocht er iemand van ons ziek zijn dan brengen we een bloemetje of sturen we een kaartje. Het groepje is inmiddels wel een stuk kleiner geworden, we begonnen met twintig man en zijn nu nog maar met zijn negenen.”

Het moge duidelijk zijn. Ellie’s leven is goed gevuld, zij staat voor iedereen klaar en steekt samen met haar echtgenoot veel energie in het werk in het buurtcentrum. Haar motto? Naar elkaar omkijken is altijd goed. Een waardevol principe dat zeker met de feestdagen in het vooruitzicht niemand uit het oog zou mogen verliezen.