Vrijwilligerscentrale Wassenaar viert 40 jaar

Er zijn 10.000 vrijwilligers in Wassenaar. Dat is een enorm aantal. Wie zijn die vrijwilligers, en voor wie of welke instantie zetten zij zich wekelijks belangeloos in? Na afloop van de diverse workshops, zondag 1 oktober in Warenar, deden sommigen hun verhaal. Mooie verhalen die aangeven hoe al deze mensen in alle leeftijdsgroepen zich met hart en ziel inzetten voor de medemens.

Door Loes Rietvelt

Gerda Meijer, bestuurslid en activiteitenbegeleidster bij de Zonnebloem is de eerste die aan het woord komt. Zij heeft zojuist de workshop schilderen beëindigd en is bijzonder tevreden met het door haar geleverde resultaat, dat ze liefst direct mee naar huis had genomen. “Het was enig allemaal, zo leuk.” Zij krijgt bijval van Lettie Adelaar, zij heeft twee vrijwilligersfuncties. “Ik ben taalmaatje op de bibliotheek en geef ook naailessen aan vluchtelingen. Van alles wordt er genaaid, van speldenkussen tot kleding. Ik heb zoveel eer van mijn werk.” Ook Esmee Franken en Emily Vaassen, zij zijn waarschijnlijk de jongste vrijwilligers tijdens het festival, steken veel energie in hun vrijwilligers werk. Samen zijn zij ieder weekeind te vinden bij Scoutinggroep De Paauw waar ze niet alleen zelf lid zijn, maar ook (hulp)leidinggeven aan de leeftijdsgroep tussen vier en zeven jaar. Ans Bekooij komt net uit de workshop mozaïek. “Het was heel bijzonder om zo creatief bezig te zijn. Opvallend is dat iedereen, er waren rond de twintig deelnemers, iets anders heeft gemaakt. Spiegels, fotolijstjes het kwam allemaal voorbij.” Zelf is Ans al jarenlang actief als volontair, bij het Van Ommerenpark begeleidt zij uitstapjes. Ook Lida Keukenmeester komt net uit de mozaïekworkshop. Zij heeft haar handen vol aan het vrijwilligerswerk. Zo is zij vrijwilliger bij het ontmoetingscentrum van de Wassenaarsche Bouwstichting, organiseert uitstapjes voor het NUT en is bovendien betrokken bij de organisatie van kerkdiensten in het restaurant van het Van Ommerenpark. “Na de kerkdienst worden er koffie en thee geschonken en praat iedereen met elkaar, zo gezellig.” Het verhaal van mantelzorger Karin Rooyakkers (61) is meer dan schrijnend. “Mijn man (63) heeft Parkinson en is al zeven jaar ziek. Ik kan hem nooit alleen laten. Vanmiddag houdt mijn dochter een oogje in het zeil, zodat ik naar het festival kan. Ik heb eerst jarenlang voor mijn gehandicapte zus gezorgd, nu voor mijn man, ik doe het allemaal met veel liefde, maar zo’n middag is wel echt ideaal. We worden lekker zelf verwend.” Er staat Karin en haar man nog een pittige tijd te wachten, hij ondergaat in december een zware hersenoperatie.

Eveline Rijnberg komt net uit de workshop ‘complimentenmeisjes’. “Heel inspirerend, wat ik vooral heb meegekregen is dat je je bij het geven van een compliment moet verplaatsen in een ander en, ook belangrijk, je maakt ook jezelf blij door iemand te complimenteren.” Theo Konst is op verschillende gebieden vrijwilliger. Hij speelt jeu de boules met de bewoners van het Sophiekehuis, maar zit ook in het bestuur van de gedenkplaats voor overledenen die geen graf hebben. Dit zijn drie hoge zuilen op de begraafplaats bij de Dorpskerk waar ook plaquettes hangen voor ‘ongeboren kinderen’. Trudy Efdee heeft er een paar uur drummen opzitten tijdens de djembésessie. Ze is enthousiast. “Heel bijzonder, ik had het nog nooit gedaan.” Zij is regelmatig op de elektrische fiets te vinden. “Ik zet me in voor fietsmaatje, leuk maar soms wel zwaar. Soms heb ik een medepassagier die zelf niet meefietst en moet ik hem/haar toch echt verzoeken mee te trappen.” Dat is nog niet alles, Trudy zit ook in de organisatie van Run for Rio waar zij 2x per jaar een klaverjasavond regelt. Daarbij is ze ‘zwemofficial’ bij WZK en verricht ze tijdens Koningsdag en op 5 mei hand- en spandiensten voor de Oranjevereniging en organiseert ieder jaar de kermis tijdens de feestweek in augustus. “Ik heb een baan en kan inmiddels concluderen dat werkende mensen vaak goed kunnen organiseren.” Echtpaar Heidinga komt uit de wijnproeverijworkshop. Bijna al het vrijwilligerswerk, een hele lijst, doen ze met zijn tweeën. Hun week is goed gevuld. Zo zijn ze allebei betrokken bij de dorpsbioscoop, gaan wandelen met bewoners van Duinstede, zijn maatje van een dementerende dame, gaan op reis met mensen met een beperking en organiseren ook nog activiteiten voor de bewoners van het appartementengebouw waar zijzelf ook wonen.

Een ding hebben alle aanwezigen met elkaar gemeen, zij zijn allen dankbaar dat zij mensen mogen helpen. Bent u ook geïnteresseerd in vrijwilligerswerk neemt u dan gerust een kijkje op de site van de vrijwilligerscentrale. Er is nog genoeg te doen.