Ik kon mijn ogen niet geloven

Door Carl Doeke Eisma

In de vorige aflevering van deze krant staat een artikel over Leo Kok en daar kreeg ik een alleraardigste reactie op. Ik vraag me wel eens af door wie zo’n plaatselijke krant echt gelezen wordt en dan doel ik niet alleen op de advertenties en de artikelen over onze gemeenteraad. Hij wordt overigens niet alleen in ons dorp gelezen. Ik krijg soms reacties van ver daarbuiten.

“Tot mijn verbazing zag ik een artikel van Leo Kok in de Wassenaarse Krant staan. Ik schrijf u deze mail omdat onze familie altijd met Leo verbonden is gebleven. U zult begrijpen dat ik mijn ogen in eerste instantie niet kon geloven”. Verder stond er in dit mailtje dat de schrijfster nog enkele brieven van hem heeft. Voor mij reden genoeg om te vragen of ik die brieven zou mogen zien, en dat mocht. Het gaat om drie brieven waarvan er één in het Frans geschreven is. Hij richt zich in die brieven tot een meisje van een jaar of 15 dat op dat moment in Den Haag in de Mimosastraat woonde. Zo vertelt hij onder andere dat hij weer eens verhuisd is.

Dat ‘meisje’ vertelde me zojuist dat Leo de beroemde operazangeres Maria Callas begeleid heeft en dat zegt wel iets van het niveau waarop hij piano kon spelen! Het spreekt vanzelf dat zo’n reactie enorm door mij gewaardeerd wordt. Ik had nog nooit van Leo Kok gehoord en dat ligt nu wel anders.