Die oude vertrouwde school

Afgelopen vrijdag kreeg ik in het kantoor van De Wassenaarse Krant een enorm fotoboek in handen. Het staat vol met foto’s van de reünie van de Europaschool die op vrijdag 11 december 2015 plaatsvond. Eén van de oud-leerlingen en organisator van die reünie, Bill Hermsen, heeft het hier neergelegd.Er staat ook een door hemzelf samen met Irene van Neck geschreven gedicht in, waarin de zin die oude vertrouwde school staat en dat lijkt me een prima titel voor deze bijdrage. Ik ben in 1980 in dit fraaie dorp komen wonen en rond die tijd is deze school opgeheven. Ik realiseerde me dat ik iemand die er vele jaren gewerkt heeft, goed gekend heb en daarom wil ik u eerst iets over de geschiedenis van deze school vertellen en vervolgens over hem. 

Door Carl Doeke Eisma

In Het Vaderland van 31 januari 1931 staat onder meer: “Gistermorgen is de nieuwe openbare school aan de Van Zuylen van Nijeveltstraat te Wassenaar op plechtige wijze in gebruik gesteld. Toen allen in het Gymnastieklokaal bijeen waren, nam burgemeester Wiegman het woord. Spreker bracht dank aan den inspecteur van het lager onderwijs, hoewel niet aanwezig, voor zijn medewerking tot het oprichten van deze school. Het hoofd van de school Peereboom wenschte hij geluk met deze gebeurtenis, daarbij de hoop uitsprekend, dat deze frissche school den kinderen tot heil zou zijn. Ook bracht hij dank uit aan den architect, den aannemer en den opzichter. Aan het slot zijner rede, droeg hij de school over aan het hoofd hem toewenschende, dat hij nog enkele jaren in goede gezondheid de belangen van het onderwijs mocht dienen. De heer Peereboom bracht als laatste spreker dank voor het gesprokene. Hij vond daarbij gelegenheid woorden van lof te richten aan het onderwijzend personeel. De leerlingen van de vier hoogste klassen der school kwamen daarna de zaal binnen. Onder leiding van het hoofd zongen zij een lied. Door een leerling werd daarna namens alle kinderen een bloemstuk aangeboden aan den heer A. Bontenbal, gemeente-architect en ontwerper van de school”. In 1962 werd de naam van de school veranderd. Daarvoor heette hij Openbare Lagereschool no. 1 en vanaf dat jaar op voorspraak van de toenmalige burgemeester, W.J.Geertsema, de Europaschool. Omdat het aantal leerlingen terugliep, werd de school begin jaren tachtig opgeheven.

Antonie Sluimers is op 18 december 1914 in Heusden geboren. Zijn vader, Leendert, was koetsier en handelsreiziger in koloniale waren. Zijn moeder heette Maria Kamermans. Ton zoals hij genoemd werd, had een broertje Bram en een zusje Rietje. In 1933 slaagde hij aan de Rijksacademie ’s Hertogenbosch voor de lagere onderwijsakte en in 1942 slaagde hij voor de hoofdakte. Tijdens de Tweede Wereldoorlog was hij ondergedoken in de Biesbos. Hij leerde in die tijd de onderwijzeres Willemina Flora de Jongh kennen en in de zomer van 1943 zijn ze getrouwd. Na deze oorlog heeft Ton enkele jaren in Indië gewerkt. Hij had de opdracht gekregen om op de schooltjes waar kinderen van de medewerkers van de BPM op zaten en die verspreid over de eilanden lagen hetzelfde onderwijssysteem in te voeren. Dit verschilde nogal en wanneer de kinderen van de ene school naar de andere gingen, gaf dat problemen. Hij koos voor het daltonsysteem. In 1955 werkt hij als schoolhoofd in Dordrecht. In het Wassenaars Nieuwsblad van 30 september 1955 staat dat hij met algemene stemmen door de gemeenteraad van Wassenaar benoemd wordt tot hoofd van de openbare school aan de Van Zuylen van Nijeveltstraat. Hij volgt de heer N.H. Heeroma op, die 23 jaar lang hoofd van die school was. Hij komt samen met zijn vrouw en drie zoons, Jan, Peter en Dick in ons dorp wonen. (Twee van die zoons wonen momenteel weer in Wassenaar) Enkele maanden op de Lus, vervolgens de Zijllaan en tenslotte op het adres Hogerbeetsstraat 4. Zijn vrouw heeft als onderwijzeres op de Wethouder Huibregtseschool in ons dorp gewerkt. Ton heeft ook veel voor het verenigingsleven in Wassenaar gedaan. Zo werd hij in 1957 voorzitter van de sportvereniging WIK. In 1966 is hij in Den Haag gaan werken als hoofd van de K. ter Laanschool in de Bezemstraat. Eén van zijn zoons vertelde mij dat zijn vader vond dat hij daar meer voor de kinderen kon betekenen. Ook gaf hij hier les op de politieschool en dit heb ik later van hem overgenomen. Na zijn pensioen is hij weer in zijn geboorteplaats Heusden gaan wonen en hier is hij op 3 februari 1994 overleden.

Ik heb Ton Sluimers leren kennen toen we samen in Den Haag in het onderwijs werkten. Hoewel hij zo’n 23 jaar ouder was dan ik werden we vrienden ook al omdat we vrijwel dezelfde ideeën hadden op het gebied van de politiek en het lesgeven. Ik ging vanuit Den Haag vaak op mijn fiets naar de Hoogerbeetsstraat om bij hem koffie te gaan drinken. Wonderlijk hoe je geheugen werkt. Twee dingen herinner ik me nog als de dag van gisteren. Dat hij een meubilair had dat uit rotan tafeltjes en stoeltjes bestond en dat we vaak een stuk paling te eten kregen. Ton was een verwoed visser en zijn vrouw Wil kon die vis heerlijk bereiden.