Dit doe ik voor een ander: Joke Klijn voelt zich helemaal thuis tussen mens en dier

Door Loes Rietvelt

Wie regelmatig bij de kinderboerderij aan de Rodenburglaan 80 komt, heeft haar vast al eens gezien: Joke Klijn (69) uit Wassenaar. Met een kruiwagen stro, een groep cliënten om zich heen of een konijn op schoot. Al ruim tweeënhalf jaar is ze hier vrijwilliger. “Ik ben eigenlijk een vrijwilligersdier,” zegt ze met een glimlach. Joke woont al zo’n dertig jaar in de buurt van de kinderboerderij. Na haar werkzame leven, ze werkte tot haar pensioen als klachtenbehandelaar bij de ANWB in Den Haag, wilde ze actief blijven. “Toen ik stopte met werken dacht ik: ik wil iets doen voor anderen. Ik heb geen kinderen en mijn sociale contacten in Wassenaar waren, omdat ik altijd fulltime heb gewerkt, niet zo talrijk. Vrijwilligerswerk is dan een mooie manier om mensen te ontmoeten én iets te betekenen.” Sinds augustus 2023 helpt Joke twee ochtenden per week op de kinderboerderij. Op maandag en woensdag van negen tot twaalf verzorgt ze samen met cliënten van zorgorganisatie Philadelphia de dieren. “Onze tijd is goed gevuld. We mesten de geiten- en schapenstallen uit, halen het oude stro weg en strooien weer nieuw. Ondertussen stuur ik de cliënten, mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt aan en help ik waar nodig.” Het begeleiden van deze groep ligt haar goed. “Ik ben ermee opgegroeid, want mijn broer heeft een verstandelijke beperking. Daardoor is het voor mij heel vanzelfsprekend om met deze mensen om te gaan.” Dat begeleiden vindt ze misschien nog wel het mooiste onderdeel van haar werk. “Iedereen is anders. Je moet niet te streng zijn, maar wel motiveren. Dat maakt het juist leuk en uitdagend.” Naast cliënten van Philadelphia begeleidt Joke soms ook maatschappelijke stagiairs of statushouders die een handje meehelpen. “Iedereen werkt hier samen. Dat maakt het een fijne plek.”

De liefde voor dieren heeft Joke al van jongs af aan. “We hadden thuis altijd dieren: konijnen, vogels, cavia’s en een kat. Mijn vader kwam van een boerderij, dus dieren hoorden er gewoon bij.” Op de kinderboerderij lopen onder andere geiten, schapen, kippen, ezels en paarden rond. “En natuurlijk de cavia’s. In het caviadorp wonen er wel twintig.” Toch zijn de konijnen haar favoriet. “Die kun je het beste knuffelen,” vertelt ze lachend. “Cavia’s lopen vaak weg. Gelukkig hebben we er hier vier in de knuffelhoek die je wel kunt aaien. Een leuke anekdote toen ik er pas was, was dat er een korte periode per ongeluk een mannetje in het caviadorp heeft gezeten en voordat dat opgemerkt was, had hij de tijd van zijn leven gehad en heel veel vrouwtjes bevrucht. Hierdoor hebben we 3 maanden wekelijks een nestje jonge cavia’s gehad, die je wel kon knuffelen en aaien”.

De kinderboerderij is volgens Joke belangrijk voor de buurt. “Er komen veel opa’s en oma’s met hun kleinkinderen, maar ook jonge gezinnen. Met mooi weer is het hier heerlijk druk. Soms komen zelfs hele schoolklassen langs.” De kinderboerderij is ook een geschikte plek om een drankje te drinken. Vanaf een ruim terras hebben bezoekers uitstekend zicht op alle dieren en de bloeiende planten in de tuin. De kinderboerderij is niet de enige plek waar Joke vrijwilligerswerk doet. Haar week is rijkelijk gevuld. Op dinsdagmiddag schenkt ze koffie en thee bij een creatieve club De Buurthaven. Ook helpt ze af en toe bij een soosavond voor mensen met een verstandelijke beperking in Den Haag. Daarnaast zorgt ze in het weekend voor een vriendin met dementie en is ze actief in de kerk. Toch blijft de kinderboerderij haar favoriete plek. “Ik ga hier altijd met plezier naartoe.”

Voor de toekomst hoopt Joke vooral dat ze dit werk nog lang kan blijven doen. “Het houdt me in beweging en het geeft veel voldoening. En vrijwilligers kunnen we altijd gebruiken. Als je de mogelijkheid hebt, doe iets voor een ander, je krijgt er zoveel voor terug.”