Afbeelding

Marvin van der Nat: “Ik droom van een inclusieve wereld”

Cultuur

Marvin van der Nat is niet iemand die je snel vergeet. Zijn glimlach is oprecht, zijn woorden helder en zijn betrokkenheid hartverwarmend. Hij leeft met een zeldzame chromosomenafwijking, die in zeer klein aantal op de wereld voorkomt, en is rolstoelgebonden. Maar wie alleen dát ziet, mist alles wat Marvin wél is: een bevlogen mens, een politiek actief idealist, een luisterend oor, een sporter op hoog niveau én een krachtige stem voor mensen die te vaak worden vergeten.

Door Iris Oostlander

“Ik moet altijd op onderzoek uit,” zegt Marvin. “Als je een beperking hebt, komt er niets vanzelf naar je toe.” Het is een zin die niet klaagt, maar wel kraakt. Want Marvin weet als geen ander hoe moeizaam het leven kan zijn als je afhankelijk bent van systemen die niet zijn ingericht op anders-zijn.

Nooit vanzelfsprekend
Hij groeide op in Oegstgeest, in een liefdevol gezin. Zijn moeder was zijn steunpilaar, bracht hem dagelijks naar school, sport- en sociale activiteiten. “Mijn pad was echter nooit vanzelfsprekend, want ik zou niet ouder worden dan één jaar”, aldus Marvin. Het begon al bij geboorte in ziekenhuizen en later bij de keuze van een school. “Die keuze was er niet. Ik moest naar de Mytylschool, speciaal basis- en middelbaar onderwijs op een voor mij te laag niveau.” Hij studeerde later, ook op te laag niveau, juridische dienstverlening. Dit was niet zijn eerste keuze omdat vele reguliere scholen hem afwezen wegens zijn beperking. Maar door gezondheidsproblemen en zonder enige medewerking van de desbetreffende school moest hij alsnog de opleiding afbreken.

Marvin wilde niet stil blijven zitten na deze tegenvaller. Hij was teleurgesteld in hoe de overheid regels maakt en hoge verwachtingen legt bij bijvoorbeeld scholen. Hij is uiteindelijk via een thuisstudie alsnog afgestudeerd als grafisch ontwerper. In 2022 heeft hij een intensieve tijd met operaties en revalidatie gehad, omdat hij in 2019 hoorde dat hij nog maar vijf jaar te leven had. Hij heeft een opleiding tot lifecoach gevolgd, en stapte vlak voor dit alles in de politiek. Hij gelooft dat iedereen gehoord moet worden. Zeker als het gaat om inclusie.

Voor iedereen
Voor de gemeenteraadsverkiezingen staat Marvin op plek 6 In Wassenaar voor GroenLinksPvdA. De afgelopen periode was hij commissie-lid. Hij zit niet voor zichzelf aan tafel, maar voor iedereen die leeft met een beperking, lichamelijk of mentaal en voor ouderen, of inwoners die simpelweg buiten de boot dreigen te vallen. Volgens Marvin verdient iedereen een plek in de samenleving. Niet als gunst, maar als recht.

Knelpunten
Hij ziet als geen ander waar het knelt, ook in ons dorp. De ontoegankelijke openbare ruimte. Het eeuwige papierwerk en wachttijden in de zorg. De ondoorgrondelijke regels van de Wmo, PGB, Wlz. Maar ook de misverstanden en aannames van mensen die denken dat je niet kunt meedenken, omdat je in een rolstoel zit.

Kansen
Marvin ziet ook kansen en resultaten. Het Sociaal Team Wassenaar – één loket voor hulpvragen – noemt hij een verademing voor de inwoners. De plaatsing van een toegankelijke toiletvoorziening is zo’n ogenschijnlijk klein succes met grote waarde. Evenals dat iedere kwetsbare doelgroep een eigen beleidsplan met uitvoering heeft gekregen. En zijn inzet voor normalisering en bewustwording begint vruchten af te werpen binnen de gemeente­raad. “Het hoeft niet groots en meeslepend. Het begint bij zien. Echt zien.”

Altijd met een doel
In zijn vrije tijd speelt Marvin rolstoel­hockey op het hoogste niveau als spelverdeler. Eén keer per week traint hij drie uur lang. En ongeveer één keer per maand speelt hij meerdere wedstrijden op een dag, meestal ver weg en soms over de grens. Hij doet het met passie. Net zoals hij zijn vrijwilligerswerk bij de Luisterlijn doet, of als voorzitter van de cliëntenraad van zorgorganisatie Amarosa. Altijd betrokken. Altijd met een doel: bijdragen aan een samenleving die beter snapt dat anders zijn niet minder is. Zodat mensen zoals hij geen strijd hoeven te leveren om mee te mogen doen, maar gewoon mogen zijn.

Stuur jouw foto
Mail de redactie
Meld een correctie

Advertenties