Juf Birgitt 40 jaar in het onderwijs en dat is door alle leerlingen van de Nutsschool groots gevierd

Eigenlijk wist ze na de middelbare school helemaal niet wat ze wilde worden. Haar ouders hebben toen voorgesteld in het onderwijs te gaan en dat leek haar inderdaad best leuk, je hebt lange vakanties. Het onderwijs bleek echt haar ding. En dat vindt ook de directeur van de Nutsschool, Erik Los. Hij noemt haar een voorbeeld, iemand die iedere dag fluitend naar school komt en met humor en positiviteit voor een fijne sfeer in de klas zorgt. Iemand ook die een geliefde juf is voor haar kleuters maar ook bij de ouders die haar warmte en betrokkenheid bijzonder waarderen. Voor haar komen de leerlingen altijd op de eerste plaats en bijzonder is dat oud leerlingen met veel plezier terugdenken aan de jaren in haar klas. Vorige week donderdag zat ze 40 jaar in het onderwijs en dat is terecht door de hele school gevierd. Aan het woord de jubilaris, juf Birgitt, Birgitt Kulk-Ek (1959).

Door Jan Pieter Becker

“Toen ik vorige week donderdag op school kwam, mocht ik mijn klas niet in en toen ik wel naar binnen mocht kreeg ik van alle kinderen een bloem en tekeningen en leuke kadootjes. We hebben taart gegeten, het werd met de kleine kids echt een feestje. Daarna bleek ik uitgeroosterd, hoefde geen les te geven. In plaats daarvan werd ik de hele school rondgeleid, van klas naar klas en overal was er van alles voor me gemaakt, waren er liedjes en allerlei activiteiten. Ik doe al zeker 8 jaar kleutergroep 1 en 2 en daardoor ken ik bijna alle leerlingen, ook die van groep 8 want ik heb ze als kleuter allemaal in de klas gehad. Het was echt heel leuk om mijn jubileum zo met alle leerlingen van school te mogen vieren. De hele school in feeststemming en heel bijzonder dat ik het middelpunt was. Na de rondgang heb ik het nog verder in mijn klas gevierd. En vrijdag zijn we nog met het team gaan borrelen.”

“Het is eigenlijk grappig hoe het gelopen is. Wist na de middelbare school absoluut niet wat ik wilde worden, wat ik moest gaan doen. Ik was er ook helemaal niet mee bezig. Mijn ouders hebben toen eigenlijk de beslissing genomen en voorgesteld om in het onderwijs te gaan. Het leek me inderdaad best leuk en je hebt lange vakanties. Mijn ouders hebben het verzonnen maar het heeft heel goed uitgepakt. Het is echt wel mijn ding geworden. Toen ik de opleiding had afgerond was er een overschot aan leerkrachten, het was onmogelijk om aan een baan te komen. Gelukkig kon ik terecht in Den Haag, geen vaste baan maar wel als inval leerkracht. Ik werd ingedeeld bij een soort moederschool en overal waar een leerkracht uitviel daar werd ik naar toegestuurd. Heb 2 jaar lang heel Den Haag rondgereden en heel veel scholen van binnen gezien. Het is natuurlijk niet de leukste baan maar ik heb er wel heel veel van geleerd. Op een gegeven moment moest ik invallen voor een leerkracht die zwanger was, op een school in Houtwijk en na haar bevallingsverlof besloot die leerkracht niet terug te keren. Ik had mazzel want ik mocht haar plaats innemen en zo kwam ik aan een vaste baan.”

“Ik heb zelf als leerling op de Nutsschool gezeten, vond het een super leuke school en toen de toenmalige directeur Gerard Meijer een plaats vacant had dacht hij aan mij. Ik heb uiteraard direct “ja” gezegd. Het is een school in mijn eigen woonplaats en je bent er daardoor veel meer bij betrokken. Ik vind ook dat de Nutsschool zich onderscheidt van alle andere scholen. Sterker nog, ik vind het de leukste school van Wassenaar. Het zijn hier allemaal echt leuke kinderen, fijne en betrokken ouders, velen zijn er lid van Kieviten waar ik ook lid van ben. Veel ouders hebben, net als ik, hier zelf school gezeten. Eigenlijk voelde het als een warm bad in Wassenaar te werken. Er is een ontspannen werksfeer, je kent iedereen, iedereen is betrokken, echt prima. We hebben sinds een paar jaar een nieuwe, hele fijne directeur. Heel relaxt ook. Plus, we hebben een heel leuk team. Eigenlijk heb ik het altijd getroffen.”

“De laatste jaren is er wel heel veel veranderd ten opzichte van vroeger. Toen was het allemaal veel gemakkelijker. Tegenwoordig heeft de overheid ons opgelegd alles te registreren, ieder gesprek moet worden vastgelegd en dat leidt tot grote werkdruk. Het is veel zwaarder dan vroeger. Al het extra werk gebeurt na schooltijd en daardoor stopt het werk nooit. Ik persoonlijk kan er goed mee omgaan, houd alles heel goed bij maar de werktijden zijn veel langer dan vroeger. Toen was je woensdagmiddag vrij, tegenwoordig ben je tot 16.00 uur op school. En dat terwijl de basis natuurlijk niet veranderd is: een klas met kinderen is een klas met kinderen, de vakken zijn hetzelfde, lezen, schrijven, rekenen. Methodes zijn wel wat veranderd en dat is goed voor het onderwijs dat er steeds sprake is van vernieuwing.”
“Over twee jaar moet ik met pensioen en eigenlijk vind ik dat jammer. Heb het zo naar mijn zin dat ik best nog een paar jaar door wil gaan. Zeker omdat er zo’n tekort is aan leraren, maar dat zien we tegen die tijd wel. Voorlopig mag ik nog een paar jaar voor de klas staan en dat is wat ik het liefste doe.”