Paul de Man gaat full swing de gemeenteraad in

Onlangs zijn drie nieuwe leden van de Wassenaarse gemeenteraad geïnstalleerd. Reden dus om de serie interviews met nieuwe raadsleden te continueren. De bedoeling is hen wat beter te leren kennen en daarmee de kloof tussen politiek en samenleving enigszins te verkleinen. In deze editie  is Paul de Man van de VVD aan de beurt.

Door Jan H. de Roij

We spreken Paul de Man in het restaurant van ‘zijn’ Rozenstein. Hij is nu bijna 3 jaar voorzitter van deze golfclub. Samen met 5 andere bestuursleden, een secretariaat en meer dan 120 vrijwilligers ‘runt’ hij deze club als een bedrijf, wat niet verwonderlijk is gezien zijn achtergrond. Volgens de Man is dat ook wel nodig in deze tijd. Het besturen van een dergelijke vereniging is de laatste jaren veelomvattend geworden. Sinds de tijd dat hij bij de Kieviten meerdere bestuursfunctie had, heeft hij de complexiteit zien groeien. Een belangrijke oorzaak is de toegenomen wet- en regelgeving. Zijn inzet werpt echter vruchten af: Rozenstein is een populaire golfclub met jaarlijks meer dan 100 nieuwe aanmeldingen. Het kan zo maar een paar jaar duren eer je wordt toegelaten en dat bij een jaarlijkse contributie van circa € 1100. Volgens Paul de Man is de contributie niet voor niets zo hoog: het onderhoud van een terrein van 60 ha met meerdere gebouwen en veel water in de baan is van een andere orde dan van een voetbalveld. De club zou graag uitbreiden, maar zit ingeklemd tussen de ‘groene zone’ en andere sportverenigingen. De Hoge Klei is een mogelijkheid, maar mogelijk dat daar woningbouw komt. De Man ziet maar een reële mogelijkheid voor een uitbreiding, namelijk het voormalige vliegveld Valkenburg. Ook heeft hij een ander idee: om de Dr Mansveltkade te ontlasten zou een toegang tot alle sportfaciliteiten gerealiseerd kunnen worden vanaf de Katwijkseweg. En tegelijkertijd zou aan deze weg ook een nieuwe toegang tot Duinrell kunnen worden gerealiseerd om de verkeersoverlast in het dorp tegen te gaan. De Man wil zich inzetten om plannen hiervoor te ontwikkelen.

Dit tekent de persoon: oplossingsgericht en daarbij out-of-the-box durven denken of zoals hijzelf zegt “rationeel denken en niet door emotie gedreven”. Kwaliteiten die hij nodig had toen hij 25 jaar heeft gewerkt voor Endemol. Hij is directeur in Polen geweest waar hij heeft gewerkt in de overgangsjaren tussen communistisch bestuur en democratisering. De maatschappelijke spanningen die dat proces opriep heeft hij ook aan zijn directietafel ervaren. De uitdagingen in Nederland bij de integratie van meerdere bedrijfsonderdelen en de eerste stappen in het buitenland waren van een andere orde. Terwijl de buitenstaander denkt dat hij een ‘glamorous job’ had, omringd door TV-sterren, was het voor de Man een normale baan. Gevraagd of er uit die tijd dan niets ‘glamorous’ te melden is, antwoordt hij nuchter: “ik ben beroepshalve 17 keer naar de Phantom of the Opera gegaan”.

Na de intense jaren bij Endemol besloot Paul de Man in 2010 dit bedrijf vaarwel te zeggen en een consultancybedrijf te starten, dat zich richtte op verandertrajecten met name bij mediabedrijven. Bij het aangaan van het voorzitterschap van Rozenstein heeft hij geen nieuwe opdrachten meer aangenomen. Hij kon zich zodoende grotendeels richten op de golfclub. Ook was er tijd voor een nieuwe uitdaging. En dat werd de politiek. Hij werd benaderd door de VVD, kwam op de kieslijst en door vertrek van Laurens van Doeveren naar het college kwam er een raadszetel vrij die hij mag gaan bekleden. Hij ziet het als een interessante uitdaging en denkt met zijn bestuurlijke ervaring, zakelijke instelling en expertise op het terrein van onder meer sport een meerwaarde te hebben. Deze zomer gaat hij gebruiken voor het inlezen in de vele dossiers. En dat zal wel nodig zijn als je ziet op welke terreinen hij onder meer (mede) woordvoerder is in de fractie van de VVD: verkeer, wegen, renovatie de Paauw, gemeentelijke huisvesting, project Duindigt, omgevingsvisie en sport. Waarbij er door De Man binnen de partij en Rozenstein afspraken zijn gemaakt mochten de belangen van voorzitter van Rozenstein en van raadslid botsen. Tegelijkertijd is het niet zo gek dat hij sport samen met Mildo Meijer als onderwerp toebedeeld heeft gekregen: er is nauwelijks een sport te bedenken die hij niet heeft beoefend.