
Laurina Nieukerke’s inzet voor een menselijke maat in de zorg
PolitiekDe afgelopen weken hebben we al nader kennisgemaakt met enkele nieuwe Raadsleden. Wie zijn zij? Waarom wilden ze in de gemeentepolitiek? Wat drijft hen? We bieden de nieuwkomers hiermee een platform om hun bekendheid in het dorp te vergroten. Tegelijkertijd hopen we hiermee de kloof tussen politiek en samenleving iets te verkleinen. Deze week Laurina Nieukerke van de VVD
Door Jan H. de Roij
“Ik heb voor niets talent, maar heb wel veel doorzettingsvermogen”, zo omschrijft Laurina Nieukerke, de nummer drie op de kieslijst van de VVD, zichzelf. In de loop van het interview blijkt echter dat ze wel degelijk talenten heeft, ze is energiek, gepassioneerd, verbaal sterk en praktisch gedreven. Met deze kwaliteiten gekoppeld aan wilskracht heeft deze alleenstaande moeder veel weten te bereiken. Rode lijn door haar leven is ondernemerschap gecombineerd met maatschappelijke gedrevenheid. Dat begon in Hoenderloo waar ze opgroeide en haar vader directeur was van de ‘Hoenderloo groep’; een instelling voor Jeugdzorg en Speciaal Onderwijs voor kwetsbare jongeren. Na een studie MSc in Business begaf zij zich op het terrein van de Reïntegratie. Met behulp van Social Impact Bonds, samenwerkingsovereenkomsten met overheden en private investeerders, en een innovatieve aanpak heeft zij een project opgestart dat uiteindelijk circa 2.000 mensen heeft weten te helpen. Het doel was om vastgelopen groepen als statushouders, moeders met jonge kinderen en problematische schulden, en langdurig bijstandsgerechtigden, via innovatieve en op meetbaar resultaat gerichte programma’s perspectief te bieden én de maatschappelijke kosten voor Nederland te verlagen. De afspraak met de overheden hield in dat aan private investeerders alleen de investering werd terugbetaald met rendement, wanneer een onafhankelijk onderzoek aantoonde dat de vooraf afgesproken resultaten daadwerkelijk waren behaald.
In deze tijd werd het Nieukerke duidelijk hoe bureaucratisch de bestuurlijke procedures zijn. De opvatting dat mensen met generieke maatregelen uit de bijstand getrokken kunnen worden is een misvatting. Noodzakelijk is een individuele benadering vanuit de verschillende disciplines waarbij iemand de regie voert. Bovendien heb je te maken met perfide prikkels zoals dat werken vaak niet loont vanwege het wegvallen van allerlei toeslagen en dat gemeenten de bijdragen vanuit den Haag zien teruglopen als er minder mensen in de bijstand zitten. Nieukerke zet vraagtekens bij hoe zinvol al dat geld in het sociaal domein besteed wordt. Gevraagd naar de situatie in Wassenaar zegt zij die nog onvoldoende te kennen en dat haar ervaringen gebaseerd zijn op enkele grote steden waar haar projecten actief waren, maar dat het erop lijkt dat in Wassenaar meer sprake is van de ‘menselijke maat’. Uiteindelijk is ze met dit project gestopt. Ze wil niet zeggen uit frustratie, maar het bureaucratisch onvermogen, de traagheid in besluitvorming en dat het project niet ‘in een hokje paste’ heeft zeker bijgedragen aan het besluit om te stoppen met publiek private investeringen. Momenteel richt ze als directeur van de Gericall Groep in het bijzonder haar aandacht op het leveren van medische diensten aan verpleeghuizen in Nederland, met name spoed- en crisiszorg en eerstelijnszorg.
Laurina Nieukerke stipuleert nog maar eens dat haar inzet en zorg voor de kwetsbaren volledig past bij de VVD: “liberalen geloven in helpen waar dat echt nodig is.” Ze voegt er wel aan toe dat we realistisch moeten zijn, aanhakend bij haar persoonlijke ervaringen met het sociale domein. Dat zij zich in de gemeenteraad graag wil inzetten voor het thema Jeugdzorg verbaast dan ook niet. Een ander terrein waar zij zich op wil werpen is de lokale economie en dan specifiek het scheppen van een gezond bedrijfsklimaat. Ook wil zij aandacht vragen voor de vestiging van Eli Lilly in Katwijk. Wat zijn de gevolgen voor Wassenaar voor wat betreft verkeer en werkgelegenheid? Wassenaar moet hierop voorbereid zijn. “Ik ben van de school van het denken op langere termijn; we moeten het ons niet laten overkomen.” Gevraagd naar wat zij meeneemt naar de Raad, komt het kordate antwoord “Ik ben voor rust, reinheid en regelmaat”. Die principes doordesemen haar leven zowel privé als zakelijk en wil ze ook graag uitdragen in de gemeenteraad. Gelet op haar interesse in filosofie komen we te spreken over hoe ‘een ander leven’ eruit zou zien. Nieukerke zou dan binnenhuisarchitecte willen zijn: “ik ben altijd in de weer met inrichting en kleuren”. In de raadszaal ligt dan een mooie uitdaging.








