Symposium Hospice Wassenaar 20 jaar

Vorige week vierde Hospice Wassenaar 20 jaar “dagen van leven” met een indrukwekkend symposium. Een avond waarin persoonlijke verhalen, wetenschappelijke inzichten en toekomstperspectief naadloos in elkaar grepen.

Na de warme opening door dagvoorzitter Sven Zeilstra opende burgemeester Leendert de Lange - op verzoek van het bestuur - het symposium. Hij stond stil bij het ontstaan van Hospice Wassenaar en benadrukte hoe belangrijk het hospice is voor de samenleving van Voorschoten, Wassenaar en de regio. De burgemeester memoreerde de belangrijke rol die een enthousiaste werkgroep onder leiding van wethouder Hupkes speelde bij de totstandkoming van het hospice. De komst van het hospice wekte destijds een gevoel van ongemak en zelfs weerstand op. En zie hoe nu Hospice Wassenaar een logische en onmisbare plek in onze samenleving inneemt.

Eerste coördinator Ingrid Schonk liet zien hoe Hospice Wassenaar al die jaren van betekenis was Meer dan honderd vrijwilligers, gesteund door verpleegkundigen van zorgorganisatie Florence boden dag in dag uit zorg, gastvrijheid en aandacht aan vele honderden gasten en hun dierbaren. Reden genoeg om met vertrouwen naar de toekomst te kijken.

Nabestaande Miriam de Vries raakte de zaal: “Ik wens iedereen dat hij dit mag meemaken. Dat je op een mooie manier afscheid kunt nemen. Ik heb gemerkt dat ‘thuis’ niet altijd een plek hoeft te zijn. Hier zetten ze een sfeer neer die als thuis voelt.”

Carla Aalderink schetste het hospice als krachtig baken op woelige baren. Ze pleitte voor voldoende ruimte voor vrijwilligers in de terminale zorg en waarschuwde dat bezuinigingen op zorguren de druk op hen kunnen vergroten. Ze liet zien hoe een hospice een zorgorganisatie is, maar daarnaast een plek van houvast en gezamenlijk commitment.

Jeroen Hasselaar verdiepte de dimensies van palliatieve zorg en wisselde zijn verhaal af met prachtig spel op gitaar; intiem en raak. Tijdens een van zijn liedjes (Sting) ontstond zo’n klein moment dat hospicezorg zo mooi maakt: verpleegkundige Laura keek even naar nabestaande Miriam naast haar; een blik, een kneepje in de hand. Een heel klein, maar groots moment van aandacht en troost.

Thom Verheggen was geestig en inspirerend in zijn nuchtere aansporing: werk niet vanuit wat hoort, maar vanuit wat écht helpt; stel jezelf telkens de vraag of iets wat je doet betekenis toevoegt. Dat helpt om steeds terug te keren naar de bedoeling van zorg: de mens en de relatie centraal.

In de paneldiscussie met nabestaande Miriam de Vries, verpleegkundige Laura van Harmelen, vrijwilliger Lilian van der Broek en huisarts en palliatief consulent Elke Stenfert viel alles samen: betekenisvolle zorg ontstaat wanneer professionals, vrijwilligers, naasten en partners bewust samen optrekken.

Conclusie: het symposium toonde dat een hospice méér is dan een plek van sterven. Het is een levend(ig)e gemeenschap van zorg, bijzondere aandacht en menselijkheid. Een prachtig eerbetoon aan twintig jaar Hospice Wassenaar, en een bemoedigend kompas voor de toekomst.

Else van Dijk-Staats