Promenadeconcert 25 juli: Het Os Sabiás Quartet

In dit Promenadeconcert luisteren we naar een kleurrijk groepje mannen die vier blaasinstrumenten bespelen: Het Os Sabiás Quartet met Lucas Caetano Fonseca op de Dwarsfluit, Lucas Debortoli op de blokfluit, Nitai Riello op de Fagot en Finley Hay op de Theorbe. De Theorbe? Hun programma hebben zij Encruzilhadas (“Crossroads”) genoemd.

Door Bob Wielenga

Os Sabiás is een kamermuziek groep, gevormd door jonge Braziliaanse musici die in Nederland wonen en die zich hebben gespecialiseerd in muziek van de 17de en 18de eeuw maar die ook de hedendaagse componisten niet schuwen. De naam refereert aan de vogel “Sabiá”, een veel voorkomende vogel in Latijns Amerika die niet alleen prachtig zingt maar ook een bijzonder voorkomen heeft. De muzikale “Sabia” met haar drie vogeltjes: de fluit, de traverso en de fagot (bassoon), deze drie muzikale gasten van verschillende nationaliteiten, vertegenwoordigen het hart van Os Sabiás. En samen gaan zij op zoek naar verbindingen tussen de muziek van de XVII-de en de XVIII-de eeuw en de Braziliaanse muziek. Hun programma begint met “Tristeza do Jeca”, het hart van de cancionera popular, een lied over een man die smacht naar de liefde zoals een vogel: “I am like the Sabiá, when it sings only sadness from the branch where it is”. Een “crossover” met de prachtige Trio Sonate in C minor van Pierre Prowo, een wat minder bekende barok componist uit Hamburg-Altona, die 20 trio-sonates schreef voor blokfluit, traverso en continuo. Het “Arioso” uit Bach’s cantate “Ich stehe mit einem Fuss im Grabe” werd zeer populair in Brazilië begin deze eeuw door de song die Flavio Venturini (1949) ervan maakte getiteld: “Céu de Santo Amaro”. Meer dan drie eeuwen eerder , in 1692, zou Marin Marais, de Franse componist zijn trio voor fluit, viool en cello componeren, gewijd aan Marie-Anne Roland, zijn geliefde, waarvan we vandaag enkele gedeelten horen. Terug naar de Braziliaanse cancionero , naar een lied vol weemoed (soudade) en liefde, maar nu vanuit het perspectief van een componist aan de kust: Dorival Caymmi, É doce morrer no mar (It’s sweet to die in the sea). Een lied over zeelui die sterven in de zee maar die getroost worden door Leamanjá de godin van de zee die hen beschermt. De Franse componist Jacques-Martin Hotteterre bijgenaamd “Le Romain” componeerde in 1712 de drie Sonates voor dwarsfluit blokfluit, viool en hobo (Opus 3), waarvan zij de laatste zullen spelen. De laatste “Crossover” is die van de Melodia Sentimental van de “klassieke” Braziliaanse componist Heitor Villa-Lobos, een lied over de nacht, de maan en de liefde en de Tambourin uit Les Élements, een ballet van Féry Rebel.

U bent van harte uitgenodigd om het Os Sabiás Quartet te beluisteren en te bewonderen, 25 juli 16.00 uur in de Wassenaarse Dorpskerk. Tot dan!