Voorlinden presenteert Claire Tabouret

Door Loes Rietvelt

Van 31 januari tot en met 25 mei presenteert Museum Voorlinden het eerste grote museale overzicht van het werk van Claire Tabouret (1981). In deze solotentoonstelling toont de Franse kunstenaar de veelzijdigheid van haar oeuvre. Ze schildert niet alleen op doek, maar ook op materialen als nepbont, plexiglas en keramiek en maakt daarnaast bronzen sculpturen. Door deze verschillende vormen en dragers naast elkaar te gebruiken, laat Tabouret zien dat schilderkunst meer kan zijn dan verf op canvas, zonder haar figuratieve benadering los te laten.

In haar werk staat de mens centraal. Tabouret maakt portretten en groepsscènes die gaan over identiteit en over hoe mensen zich tot elkaar verhouden. Haar figuren tonen hoe het beeld van jezelf kan veranderen wanneer je onderdeel bent van een groep. Vaak kijken ze de toeschouwer recht aan. Die directe blikken maken het werk persoonlijk en soms confronterend. Ze nodigen uit tot reflectie: kijk je naar kracht of juist naar kwetsbaarheid, naar afstand of naar verbondenheid? Kleur speelt daarbij een belangrijke rol. Tabouret werkt met dunne, transparante verflagen, maar ook met felle, bijna fluorescerende kleuren. Sommige schilderijen ogen licht en kwetsbaar, andere juist zwaar en intens. Deze afwisseling zorgt voor spanning en benadrukt de emotionele lading van haar figuren.

De tentoonstelling laat de breedte en experimenteerdrang van Tabouret zien. Haar portretten draaien vaak om de vraag hoe mensen zichzelf en elkaar waarnemen: kracht versus kwetsbaarheid. Hoewel haar werk verwijst naar de kunstgeschiedenis, voelt het nooit ouderwets aan. Klassieke composities en thema’s gaan samen met een donkere, soms mysterieuze sfeer. Tabouret baseert haar beelden zowel op persoonlijke herinneringen als op foto’s die ze vindt in archieven of online. Door deze bronnen te combineren ontstaan werken die intiem zijn, maar ook herkenbaar voor een breed publiek.

De tentoonstelling bij Voorlinden laat zien hoe Tabouret is uitgegroeid tot een belangrijke stem binnen de hedendaagse schilderkunst. Dat blijkt ook uit haar recente opdracht voor de Notre-Dame in Parijs: eind 2026 worden haar nieuwe glas-in-loodramen voor de kathedraal onthuld. In Voorlinden is daarvan al een kleine voorstudie te zien.

Naast het werk van Tabouret toont Voorlinden ook installaties van andere hedendaagse kunstenaars die, net als zij, maatschappelijke en menselijke thema’s onderzoeken. Zo is er werk te zien van Shilpa Gupta, die zich richt op de kracht en kwetsbaarheid van taal en vrijheid van meningsuiting. Indrukwekkend is het onderdeel waarin Gupta honderd gedichten presenteert van schrijvers die door de eeuwen heen zijn vervolgd. De gedichten zijn geplaatst op dunne zwarte stokken in een verduisterde ruimte. Op de achtergrond worden de teksten voorgedragen, waardoor de stemmen van de schrijvers hoorbaar blijven.

In een aparte vitrine staan vijftien flesjes, waarin Gupta telkens een gedicht heeft voorgedragen en de fles vervolgens direct heeft afgesloten. Het werk verwijst naar het bewaren en tegelijkertijd begrenzen van woorden. Aan de muur hangt een zwaar zwart gordijn, gemaakt van staal afkomstig van een wapen. Het kunstwerk verwijst naar thema’s als macht, zichtbaarheid en de verhouding tussen kijken en bekeken worden.

Wie Voorlinden bezoekt, ontdekt in deze tentoonstelling hoe hedendaagse kunst niet alleen kijkt naar de mens, maar de bezoeker ook uitnodigt om zichzelf opnieuw te bekijken.