Johan Cruijff kwam als trainer van Barcelona op een bijzonder moment naar Blauw-Zwart

Afgelopen dinsdag was de tiende sterfdag van Johan Cruijff (1947 – 2016). Zoals wereldwijd vrijwel alle media deden, dook ook de Wassenaarse Krant het archief in want als speler en trainer had Cruijff iets met Wassenaar en met Blauw-Zwart in het bijzonder. Op 26 september 1972 speelde Ajax op De Schulpwei met spelers als Keizer, Neeskens, Haan, Swart, Krol, Rep en Cruijff tegen Blauw-Zwart. De thuisclub hield Ajax de eerste helft op 1-2, na de rust werd het uiteindelijk 1-7 maar daar maalde niemand om. Vandaag gaan we terug naar een ander memorabel moment. Op 14 mei 1991 kwam Cruijff opnieuw naar Wassenaar, maar nu als trainer van Barcelona.

Tekst en foto door Jos Knijnenburg

Op dit moment zendt de NTR een nieuwe, vierdelige serie over Johan Cruijff uit. Sinds zijn overlijden op 24 maart 2026 is de familie bestookt door partijen, waaronder de grote streamingsdiensten, om iets te doen met het verhaal van hun man en vader. Nu het eerste decennium zonder Cruijff een feit is, vonden ze de tijd rijp en werd voor het eerst toestemming gegeven voor een docu-reeks, waarbij de makers ook toegang kregen tot het het gigantische familiearchief. Komende zondagavond om 21.00 uur wordt deel 2 uitgezonden. Een belangrijk deel daarvan gaat over de komst van Cruijff als voetballer bij FC Barcelona, in de periode 1973-1978 en zijn tussentijdse terugkeer naar Nederland om met het Nederlands elftal het WK van 1974 te spelen en we kunnen (na het bekijken van deel 2 op npodoc.nl) alleen maar zeggen, gaat dat zien. Tussen 1991 en 1994 keert Johan Cruijff als trainer terug bij de club waar hij zich eerder als “de Verlosser” (El Salvador) al onsterfelijk heeft gemaakt. Cruijff kan onmiddellijk aan de bak. Op 14 mei 1991, het is de dag voor de finale van de Europacup II (voor bekerwinnaars) tussen Barcelona en Manchester United. Die wedstrijd wordt gespeeld in De Kuip in Rotterdam. De Catalanen komen daags voor de finale met de selectie naar het complex van Blauw-Zwart aan de dr. Mansveltkade voor een training. Als toenmalig correspondent van de Wassenaarse Courant gaan we op het fietsje naar De Schulpwei waar Cruijff en zijn manschappen, onder wie Ronald Koeman, op het hoofdveld een training afwerken. Het gebeuren is vrij toegankelijk voor publiek en op het oog is nergens een agent of beveiliger te bekennen. De hoofdtribune is zo goed als leeg, wel staan om het veld enkele honderden Wassenaarders te kijken. Langs de lijn een legertje pers, onder wie het onafscheidelijke duo Frits Barend en Henk van Dorp. Als we een Spaanse cameraman in het Engels aanspreken, blijkt deze lid van een Catalaanse filmploeg die met de selectie van Barcelona is meegereist om een docu over de club en Johan Cruijff in het bijzonder te maken. Die is de beroerdste niet en staat de crew na afloop van de training, gehuld in een trainingspak met de Catalaanse huiskleuren, in vloeiend Spaans uitgebreid te woord. De man, van wie ooit werd gezegd dat hij de op één na (de Amerikaanse president Richard Nixon) bekendste aardbewoner was, lijkt niet warm of koud te worden van alle aandacht die hem ook bij de training in Wassenaar ten deel valt. Het sluit aan bij het schitterende verhaal dat sportjournalist Edwin Winkels afgelopen dinsdag in het AD over hem schreef. Winkels die Cruijff van 1988 tot en met 2016 in Barcelona meemaakte, vertelt dat Cruijff nooit commentaar had op de wijze waarop zijn woorden op papier werden gezet, omdat hij niets teruglas. “Als je maar geen onzin schrijft”, was zijn enige advies. Barcelona verliest een dag na de training bij Blauw-Zwart in Rotterdam weliswaar de Europacup II-finale van Manchester United, maar bezorgt Barcelona als trainer in de periode 1991 -1994 vier landstitels op rij. Onder zijn leiding wint de club in 1992 de allerlaatste editie van de Europacup I (voor landskampioenen), de huidige Champions League. In deel 2 van de nieuwe serie documentaires wordt opnieuw duidelijk dat Johan Cruijff wereldwijd niet alleen een legende is geworden door zijn uitpuilende prijzenkast, maar bovenal als grondlegger van het totaalvoetbal en door zijn unieke, onnavolgbare persoonlijkheid. Maar dat is logisch.