Echtpaar Van den Berg-Biever: van een verloren jasbonnetje naar 60 jaar huwelijk

Een laatste dans in een Haagse danszaal veranderde het leven van Jan (80) en Ineke (79) voorgoed. Wat begon met een toevallige ontmoeting en een zoekgeraakt jasbonnetje, groeide uit tot een huwelijk van zestig jaar. Ter gelegenheid van hun diamanten huwelijk kregen ze op 2 oktober bezoek van de burgemeester, die het echtpaar persoonlijk kwam feliciteren. Sinds februari dit jaar wonen Jan en Ineke op de Raaphorstlaan. “Het is hier net een grote familie.”

Wanneer er een fotoalbum op tafel komt, verschijnen de herinneringen vanzelf. Ineke wijst naar een trouwfoto. “Wij gingen in een witte koets en de familie in zwarte koetsjes naar het gemeentehuis in Den Haag om daar elkaar het jawoord te geven.” Daarna volgde een receptie en een huwelijksreis naar de Veluwe met de caravan van Inekes oma. “Toen we aankwamen lag het bed vol rijstkorrels en confetti.”

De trouwdag werd onlangs extra bijzonder gevierd. Hun zoons organiseerden een verrassingsfeest voor familie en vrienden. “We werden meegenomen naar Restaurant de Hofboerderij op Landgoed Keukenhof voor een heerlijke brunch en daarna gingen we voetgolf spelen. Het was echt overweldigend en we hadden ook prachtig weer!”

Het liefdesverhaal begon in 1963 in danszaal Amicitia in Den Haag. Jan had die avond eigenlijk zijn oog laten vallen op een ander meisje. “Maar zij was steeds bezet. Voor de laatste dans wilde ik toch graag de vloer op. Toen zag ik Ineke staan.”

Na het dansen bleek een andere jongen het bonnetje van Inekes jas kwijt te zijn. “Jan bleef met mij wachten totdat iedereen zijn jas had opgehaald,” vertelt Ineke. “Alleen mijn jas hing er nog. Daarna bracht hij me naar huis.” Liefde op het eerste gezicht was het niet. “We waren pas zestien en zeventien jaar,” zegt Ineke. “Het was niet meteen ‘bam’. Onze liefde is gegroeid.”

Ze hebben samen twee zoons en vijf kleinkinderen. Het gezin stond jarenlang in het teken van honkbal. “Onze zoons speelden fanatiek en wij gingen altijd mee naar hun wedstrijden,” vertelt Jan.

Jan werkte 41 jaar bij de Belastingdienst. Hij begon er op zijn zeventiende en volgde diverse interne opleidingen. Ineke werkte bij een wijk- en dienstencentrum, waar zij bewoners hielp en klachten behandelde. Later zette zij zich jarenlang als vrijwilliger in, eerst bij een kinderboerderij en later de dierentuin in Emmen. “Ik ben dol op dieren.”

Het geheim van hun lange huwelijk? “Geven en nemen,” zegt Ineke zonder aarzelen. “Je moet er samen iets van maken. En niet te veel op elkaars lip zitten.”

Wat ze aan elkaar waarderen, is snel verteld. Jan roemt de zorgzaamheid van zijn vrouw. “En ze kan heerlijk koken, vooral haar macaroni en rode kool vind ik smullen.” Ineke waardeert vooral Jans eerlijkheid. “Je weet precies wat je aan hem hebt.”

Hoewel Jan graag golft en biljart en Ineke houdt van lezen en dansen (Zumba Gold), delen ze nog altijd dezelfde passie als ruim zestig jaar geleden: dansen. In Voorschoten gaan ze naar dansmiddagen. “De chachacha is onze favoriet,” vertellen ze lachend. “Vroeger zweefden we over de dansvloer.”

Na zestien verhuizingen, een periode in Drenthe en vele gezamenlijke avonturen voelen ze zich nu thuis op de Raaphorstlaan. Jan kijkt tevreden om zich heen. “Iedereen helpt elkaar hier.”

En misschien is dat wel precies wat hun huwelijk al zestig jaar typeert: aandacht voor elkaar, samen blijven bewegen en altijd nog een dans tegoed hebben.