Met De Zonnebloem naar De Zonnebloemen van Van Gogh
Algemeen‘s Morgens zag het er nog bewolkt uit met een koude harde wind maar toen de bus arriveerde ging de zon schijnen en dat bleef bijna de hele dag. Wij reden naar Amsterdam.
Onze Zonnebloemchauffeur Theo legde ons onderweg uit welke nieuwe wegen en gebouwen uit deze Randstad bouwput te voorschijn moeten gaan komen. Het Van Goghmuseum verwelkomde ons met een lekkere lunch op een vol bord met broodjes en ja ook een kroket. Tijd om de werken van de meester te gaan bewonderen. Mij viel op hoe donker zijn schilderijen waren en pas in de laatste 2 jaren de mooie kleuren van zijn impressionistische fase kregen. Opmerkelijk dat in die laatste jaren waarin het donker in zijn hoofd werd op de schilderijen juist mooie frisse kleuren verschenen.
In die jaren had Vincent het zeer zwaar, werd regelmatig opgenomen, sneed in verwarring zijn linker oor af en schoot uiteindelijk een kogel door zijn borst waardoor hij 2 dagen later overleed. Hij werd slechts 37 jaar. Die laatste periode zei hij ook dat hij alleen leefde als hij schilderde. Bijna elke dag een schilderij. Onze gasten betreurden het dat hij pas na zijn dood erkenning kreeg en zelf in armoede leefde. En niet zo ‘n beetje erkenning want hij wordt nu gezien als een van de grootste vernieuwers en inspiratiebron voor de latere schilders. Ieder was onder de indruk van al die prachtige werken. In een apart gebouw vonden we tenslotte zijn Zonnebloemen met de gele kleuren waarvan hij dacht op weg te zijn naar het licht. Verzadigd en blij van zulke mooie kunst in deze sombere tijd, gingen we weer naar Wassenaar terug in de wetenschap dat we over ‘n maandje 16 april elkaar weer zien want dan gaan we naar de bollen. Voor inlichtingen; houdt U deze krant in de gaten en bij Paul Meltzer (070-511 7307 en pauladameltzer@ziggo.nl, ook voor aanmeldformulieren) en Sjoerdtje Heijder (070-511 7723).
Tekst: Guus Mascini. Foto: Mieke van den Berg
