Op zoek naar een mooie toekomst in Wassenaar - deel 2

Precies een jaar geleden was dit de titel van een verhaal van twee jongens die uit Syrië waren gevlucht. Hoe gaat het nu met deze twee jongens was de vraag die ik mezelf stelde. Het kwam tot een nieuwe ontmoeting, waarbij ik beiden onlangs sprak; nog steeds dromend van een nieuwe en mooie toekomst in Nederland.

Door John Schrader

Vorig jaar waren beiden nog minderjarig; ik gebruikte niet hun naam en ook de foto was zonder hun gezicht. Inmiddels zijn beiden 18 jaar en zijn ze naast hun school ook druk met werk en andere activiteiten. Ze vertellen beiden dat ze 8 jaar met hun familie in Turkije woonden, gevlucht voor de oorlog in Syrië. Maar al snel blijkt dat Turkije geen (goede) toekomst voor deze gezinnen is; alles moet zelf betaald en geregeld worden, er is weinig tot geen hulp en alles is erg duur. Als de jongens naar school willen en op gesprek gaan met hun ouders, blijkt er geen plaats te zijn als gezegd wordt dat ze uit Syrië komen; voor een ander gezin met kinderen (niet uit Syrië) is wel plaats…

Het zijn momenten die pijn doen en hard aankomen. Bangin en Jawad besluiten hun familie te verlaten, een grote en moeilijke stap. Bangin reist met een boot naar Griekenland; heel angstig zat hij in de boot, want zwemmen kon hij niet, vertelt hij. Uiteindelijk besluit hij met een neppaspoort naar Nederland te gaan. Reizend met een bus, liftend met een auto en na veel lopen komt hij na drie maanden met veel stress aan in Ter Apel. Jawad had veel goede verhalen over Nederland gehoord en wilde hier naar toe. Zijn reis duurde 5 weken; weken met vaak geen water en geen eten. Ze vertellen beiden over de vele gevaren en risico’s onderweg; ze kwamen beren en wolven tegen, sliepen in prullenbakken en ze voelden zich vaak onveilig, maar wilden doorzetten en zijn nu ontzettend blij om “gewoon” veilig over straat te kunnen lopen. Ze geven aan dat veel draait om veerkracht en vertrouwen. 

Beide jongens ontmoetten elkaar in Ter Apel. Daarna kwamen ze in Bodegraven, Sassenheim en Rijswijk om daarna naar Wassenaar te gaan. Ze zijn blij dat ze naar school kunnen. Beide jongens krijgen iedere week € 70,- voor het kopen van eten, drinken en kleding; dat lukt ze en ze proberen zelfs nog iets te sparen voor de familie. Het verblijf in Duinrell is beperkt en klein; Bangin verblijft hier nog steeds met 4 anderen in een woning, terwijl Jawad na Duinrell nu in het AZC in Oegstgeest verblijft. Maar ze hebben beiden bericht in Nederland te mogen blijven en kunnen dus gelukkig weer wat plannen maken; ze hopen ook dat de gezinshereniging gaat lukken. Momenteel is Bangin bezig met een studie MBO niveau 4 social work en Jawad droomt ervan profvoetballer te worden. Ze hebben beiden ook veel vrienden en proberen ook hun steentje aan de maatschappij bij te dragen. Jawad heeft met de stichting Run for Rio meegelopen met de Limesloop voor het goede doel en helpt af en toe mee bij de kledingmarkt in Wassenaar. Hij voetbalt ook gezellig bij Blauw-Zwart. Bangin is een van de organisatoren van het jongerenrestaurant, dat onlangs in Wassenaar is geopend door de stichting Wesp. Hij hoopt dat veel jongeren tussen 15 en 25 jaar zich zullen aanmelden voor een van de workshops of dat zij komen meehelpen of komen eten in het jongerenrestaurant (iedere maandag in de even weken bij restaurant Me Gusta). Aanmelden kan via: info@jongerenrestaurant.nl. Bangin hoopt dat veel jongeren met elkaar verbinding krijgen en dingen samen kunnen doen.

Natuurlijk hebben ze ook wensen voor de toekomst; Jawad wil graag een poes in zijn toekomstige huis en uiteraard hopen beiden op een goede baan. 

Als we willen afsluiten, laten ze mij nog niet weggaan; ze zijn enorm dankbaar aan Wassenaar voor de opvang bij Duinrell. Ze willen dat alle vriendelijke, behulpzame en aardige mensen uit Wassenaar bedankt worden voor hun hulp en steun. Vanuit hun hart ook heel gemeend veel groetjes aan al die Wassenaarders!