Peter Knijnenburg schetst sociale cohesie in nieuw boek ‘Peep…Uit de Rooie Buurt’

In zijn vierde boek ‘Peep…Uit de Rooie buurt’ beschrijft Peter Knijnenburg (1945) zijn jeugd in de wijk waarin hij niet is geboren (zijn wieg stond aan de Berkheistraat 12), maar wel langdurig en met veel plezier is getogen. “Ieder mens heeft een verhaal dat het waard is om verteld te worden”, aldus Knijnenburg vorige week woensdag tijdens de presentatie van het boek in een goed gevulde kantine van RKSV Blauw-Zwart, waar burgemeester Leendert de Lange het eerste exemplaar in ontvangst nam. Hij sprak van een mooi initiatief om jeugdherinneringen op te schrijven. “Nooit half werk, we kennen Peter”, aldus de burgervader die zelf een opa en oma in de Rooie Buurt had wonen.

Door Jos Knijnenburg

‘Peep….Uit de Rooie Buurt’ telt 464 bladzijden maar, zo zei Peter (Peep) Knijnenburg bij de presentatie, elke pagina beleeft men met een glimlach. Daar valt zeker iets voor te zeggen. Peter heeft een zeer toegankelijke schrijfstijl waardoor het boek leest als een trein en bovendien zit er nogal wat humor in het boek. Er is ook een sympathieke lachende derde want een deel van de opbrengst van het boek gaat naar de CliniClowns, die vorige week al door de schrijver werden getrakteerd op een mooie cheque. 

Als alle Wassenaarders die in het boek worden genoemd, bij de lokale Bruna een exemplaar aanschaffen dan kunnen we gerust spreken van een bestseller. In één van de laatste hoofdstukken passeren zo ongeveer alle Rooie Buurters die met Peter Knijnenburg hun jeugd in dit deel van Wassenaar beleefden, keurig per straat gerangschikt de revue. En dat niet alleen, Knijnenburg kende velen van hen niet alleen van naam, maar weet veel Rooie Buurters in heldere bewoordingen raak te typeren. Veel grote gezinnen in kleine huizen. De sociale cohesie in de wijk, burgemeester De Lange sprak van “gemeenschapszin” loopt als een donkerrode draad door het hele boek heen. Dat begint letterlijk met de geboorte van Peter en uitgebreide hoofdstukken over de families van vader en moeder, Knijnenburg en Van Leeuwen. Tja, dan heb je natuurlijk al direct de aandacht van veel Wassenaarders. Want ergens in het boek staat een top 20 van de meest voorkomende achternamen in Wassenaar en daarbij is het goud voor Van Leeuwen en het brons voor de Knijnen. 

Een stamboom uitzoeken kan dankzij de zegeningen van het internet vrij eenvoudig, de verhalen achter de personen vinden is vaak een stuk ingewikkelder. Peter Knijnenburg komt in zijn nieuwe boek een heel eind. Opvallend is dat zijn overgrootouders van moeders kant een boerderijtje in Meijendel bewoonden, een groter contrast met het bruisende Rooie Fort is nauwelijks denkbaar. De hoofdstukken over de schooltijd van Peter Knijnenburg zullen veel Wassenaarders aanspreken. Veel bij velen bekende onderwijzers passeren de revue. Sociale vaardigheden speelden een belangrijke rol in de acceptatie door leeftijdgenoten. “Wij, de Rooie Buurters, konden wel wat, wij allen waren populaire kinderen, vaak opener naar anderen”, schrijft Knijnenburg. Een thema dat ook burgemeester De Lange in het boek was opgevallen is de verzuiling. 

Peter had uit zijn onderzoek naar zijn familienaam al de conclusie getrokken dat de Knijnen van oudsher wel van katholieke huize moesten zijn, in het hoofdstuk ‘Kerk en geloof’ gaat hij uitvoerig in op de rol van religie in zijn jeugd. Knijnenburg, blijkens zijn memoires in zijn jeugdjaren bepaald geen heilig boontje in de Rooie buurt, gaat opvallend uitvoerig in op het sacrament van de vergeving, de biecht. Met het boek ‘Peep….Uit de Rooie Buurt’ is iets bijzonders aan de hand. In 2015 schreven Peter Knijnenburg en Maarten Kerkvliet samen al een boek over de Rooie Buurt. De twee vonden elkaar na een publicatie van Kerkvliet in 2013 deze krant. Knijnenburg was blijkens de inleiding van hun gezamenlijke boek toen al bezig met ‘Peep uit de Rooie Buurt’. 

Een door Arie van der Hulst ingezonden stuk in de Wassenaarse Krant van 17 juni 2015 onder de kop ’70 jaar bevrijding’, vormde voor Peter Knijnenburg aanleiding om een week later in de krant een oproep te plaatsen om verhalen over de oorlog met hem te delen, om te komen tot “een lezenswaardig boek”. Vijf jaar later verscheen de indrukwekkende publicatie ‘Toen hun jeugd stopte’, waarin Peter Knijnenburg de persoonlijke oorlogsherinneringen van tientallen Wassenaarders, waaronder de in december 2022 overleden Arie van der Hulst, heeft vastgelegd.

Uitvoerig onderzoek van Peter Knijnenburg naar gemeenteambtenaar en verzetsheld Geesbert van Barneveld en het nooit uitgevoerde raadsbesluit om een straat naar hem te vernoemen, leidde er in 2022 toe dat het Hofcampveld werd vernoemd naar Van Barneveld. Tijdens zijn onderzoek stuitte Peter Knijnenburg op informatie over de in de Tweede Wereldoorlog wel heel foute Wassenaarse NSB-burgemeester Daniël De Blocq van Scheltinga. Een actueel thema, want in 2025 worden honderdduizenden dossiers van van collaboratie verdachte landgenoten digitaal openbaar gemaakt.