Om te zien wat er kan, moet je verder kijken

Het koffiehuisje aan de Buurtweg staat weer in de verkoop. Hopelijk lukt het deze keer wel er een goede bestemming aan te geven. 

Door Ad Zopfi

Toen enkele jaren geleden het koffiehuisje verplaatst en gerestaureerd moest worden is niet verder gekeken dan de locatie waar het al stond en het gebruik waarvoor het ooit is neergezet. Dat had ook een kans kunnen zijn om er eens anders naar te kijken. Bijvoorbeeld een plek wat het wat meer tot z’n recht zou komen en een andere functie. Dan kun je denken aan het dorpskern en meer specifiek Berkhei.

Nu, enkele jaren later denken we na over een informatiecentrum Nationaal Park Hollandse Duinen in het dorp. Dit had een mooie combinatie kunnen zijn. Soms gaat dat zo en dat is dan niet anders. Het missen van dit soort kansen heeft meestal te maken met het geïsoleerd kijken naar situaties en oplossingen. Niks mis mee, maar als je niet verder, kijkt dan zie je alternatieven ook niet. Dat geldt niet alleen voor de plek of het gebruik van een pand, maar ook voor het wel of niet verkopen. Als overheden iets verkopen dan gebeurt dat over het algemeen via een openbare procedure waarop alle geïnteresseerden mee kunnen bieden. Onder verwijzing naar het zogenaamde Didam-arrest, is dit de norm geworden, ook als er maatschappelijke doelen met de verkoop worden nagestreefd. Die moeten dan met veel voorwaarden worden geborgd. Kijk naar het proces met betrekking tot de bunker van Seyss Inquart in park Clingendaal. Alle betrokkenen willen de bunker als monument behouden en het gebruik beperken, maar onderhandse verkoop aan een monumentenorganisatie wordt niet mogelijk geacht.

Verkoop is vaak het uitgangspunt, maar er zijn ook andere mogelijkheden, waarbij het wel mogelijk is grip te houden op behoud en gebruik. Denk aan huur of erfpacht. Een overheid die ook maatschappelijke doelen nastreeft zou niet altijd voor de (maximale) verkoopopbrengst hoeven te gaan. Het gaat hier overigens niet om een oordeel over goed of fout. Dit is een pleidooi om zaken niet geïsoleerd of vanuit één perspectief te bekijken.

Het koffiehuisje is maar een klein object en in financiële zin een ‘kiezelsteen’. De gemakkelijkste weg is de ‘kiezelsteen’ weg te doen. Het is ingewikkelder om er meer mee te doen en van een kiezelsteen een briljantje te maken.

Als de verkoop nu weer niet lukt is het misschien een overweging om in de lijn van het voorgaande eens verder te kijken. En dit in ieder geval de komende tijd bij andere objecten in het oog te houden. Verkopen kan altijd, maar misschien is er op een andere wijze en op langere termijn meer maatschappelijk resultaat te behalen.