Boekje ‘Huize Klim Op 100 jaar’

De openstelling van het 100 jaar oude Huize Klimop tijdens Open Monumentendag bleek zaterdag 7 september jl. een enorm succes. De gastvrije vennoten van de Maatschap Remmerswaal die het in vele opzichten unieke kantoorpand aan de Raadhuislaan ruim 40 jaar geleden overnam van de gemeente Wassenaar, waren zaterdag duidelijk overdonderd door de grote aanloop. De bezoekers kregen een leuk cadeautje mee, het net verschenen een fraai geïllustreerde boekje ‘Huize Klim Op 100 jaar’ waarin Ton Beijersbergen het wel en wee van het pand beschrijft.

Door Jos Knijnenburg

Huize Klim Op kwam het afgelopen jaar driemaal prominent in het nieuws. Begin november 2023 werden schuin voor het kantoorpand en voormalige Joodse rusthuis en pal langs het plaveisel aan de Raadhuislaan Stolpersteine (“struikelstenen”) geplaatst ter herinnering aan vier Joodse bewoners. Het bijna onwaarschijnlijke verhaal hierachter werd door Ton Beijersbergen vastgelegd in deel 3 van de serie boekjes over Stolpersteine in Wassenaar. Op de cover een foto van Huize Klim Op in 1943. Dezelfde foto sierde begin april ook de voorzijde van het rapport ‘Joodse burgers in Wassenaar: onteigening en rechtsherstel’. Daarin (opnieuw) een grote rol voor Huize Klim Op. Een publicatie die in de woorden van burgemeester De Lange een goed beeld geeft van “de meest donkere periode in de Wassenaarse geschiedenis” en waarbij de burgervader tijdens de presentatie namens de gemeente zijn excuses aanbood. Twee weken geleden was er een bijeenkomst in Huize Klimop met een eerbetoon in de vorm van een plaquette aan niet alleen de vier genoemde, maar aan alle veertien bewoners die leden onder de holocaust. Zeker weten doen we het niet, maar we hadden afgelopen zaterdag ter plaatse de indruk dat er behalve al die aandacht voor het heftige verleden van Huize Klim Op nog heel andere reden was voor de grote aanloop. Want Huize Klimop is zo’n typisch gebouw in het dorp waar je talloze keren langskomt zonder er ooit binnen te komen. 

Zaterdag wapperde de Hollandse driekleur aan de gevel en stonden er borreltafels buiten. Genoeg reden voor veel passanten om er even te gaan kijken. Maatschap Remmerswaal had binnen alle deuren opengezet en dat zijn er nogal wat. Huize Klimop blijkt intern verrassend intact te zijn gebleven, alleen op de tweede verdieping is de indeling anders gemaakt. Als we alle computerschermen en bureaus even wegdenken, kunnen we ons iets voorstellen bij een rusthuis met grote vertrekken voor gezinnen en veel meer kleinere vertrekken. De keuken is grotendeels origineel al staat er een flinke koffiemachine maar dat is logisch, want koffie is niet alleen de smeerolie op elk kantoor, maar ook onmisbaar voor de sociale cohesie. Aan de wanden wat oude foto’s maar ook plattegronden van Wassenaar. 

Huize Klimop Op oogt door de lichtinval uit alle windstreken als de perfecte locatie voor een kantoor. Het brengt ons bij de beschrijving door Ton Beijersbergen van de historie in de periode 1947 - 1983. Want na de oorlog wordt Huize Klim Op de thuisbasis van de dienst Gemeentewerken. Tijdens de bezetting is er ook in Wassenaar sprake van veel oorlogsschade, achterstallig onderhoud, een groeiende bevolking en een nieuwbouw die op z’n gat ligt. Vanuit de gemeente worden plannen en bouwactiviteiten ontwikkeld, maar ook vergunningen verleend. Beijersbergen beschrijft op boeiende wijze de rol van Huize Klimop binnen de gemeentelijke huisvesting. Het is de plek waar de ambtelijke techneuten en tekenaars zijn gehuisvest. Tot 1972 een exclusief mannenbolwerk met formele omgangsvormen. 

Raadhuis De Paauw en Huize Klim Op zijn ambtelijk aparte werelden. Met zakelijke contacten en ieder een eigen personeelsvereniging. Maar het boekje van Ton Beijersbergen omvat ook de discussie die ontstaat over de huisvesting van het gemeentelijke apparaat als geheel die leidt tot de bouw van het op 10 mei 1983 in gebruik genomen Gemeentekantoor. En daar is de link met het heden. We hebben de afgelopen jaren in Raadhuis De Paauw heel wat vergaderingen meegemaakt over de huisvesting van het gemeentelijk apparaat als geheel. Na het mislukte ambtelijk huwelijk met Voorschoten moet Raadhuis De Paauw het bestuurscentrum van de immer goed gesoigneerde regionaal vrijgezel Wassenaar worden. In de aanloop naar de peperdure renovatie van het interieur van het eigenlijk iets te krappe raadhuis, is moeizaam gesproken over een cultuurhistorisch uiterst delicaat zijnde aanbouw en over extra werkplekken voor ambtenaren in het nu zo sobere souterrain. Wie anno 2024 de riante tientallen werkplekken van de Maatschap Remmerswaal op loopafstand van Raadhuis De Paauw in ogenschouw neemt, kan zich voorstellen dat sommigen zich misschien weleens zullen afvragen of Wassenaar Huize Klimop wel had moeten verkopen.