Een Oproep tot Actie voor Onze Gemeenschap

Imagine there’s no countries, it isn’t hard to do… Deze iconische woorden uit John Lennon’s “Imagine” resoneren diep terwijl we een verontrustende realiteit bij het Valkenburgmeer onder ogen zien. Een kampeertent, die blijkbaar al geruime tijd onderdak biedt aan individuen, staat als een schrijnende herinnering aan maatschappelijke verwaarlozing. Ondanks de zichtbaarheid is er geen serieuze actie ondernomen. Dit is onaanvaardbaar, vooral in een van de rijkste regio’s van Nederland.

De locatie van de tent op de grens tussen Wassenaar en Valkenburg heeft geleid tot een verontrustende passiviteit. Onze samenleving lijkt een oogje dicht te knijpen en gebruikt jurisdictiegrenzen als excuus. Dit terrein mag dan tot Valkenburg behoren, maar het probleem overstijgt administratieve lijnen. Zoals John Lennon een wereld zonder politieke verdeeldheid voor ogen had, moeten wij ons ook een gemeenschap voorstellen die verenigd is in mededogen en actie.

Dakloosheid is een groeiend probleem wereldwijd en in Nederland. In januari 2023 waren er naar schatting 30.600 daklozen in Nederland, een stijging ten opzichte van 26.600 het jaar ervoor. In het afgelopen decennium is het aantal daklozen in Nederland verdubbeld. De belangrijkste oorzaken zijn financiële problemen, verslaving en relatieproblemen. Ondanks dat Nederland een welvarend land is, staat het voor aanzienlijke uitdagingen om adequate huisvesting en ondersteuning te bieden aan zijn dakloze bevolking.
Dit huisvestingsprobleem vereist onmiddellijke aandacht. Het is niet genoeg voor lokale overheden of burgers om het af te doen als de verantwoordelijkheid van iemand anders. De aanwezigheid van deze tent is een duidelijke indicatie van een dieperliggende crisis. Onze hoogopgeleide en welvarende samenleving kan de benarde situatie van mensen die in zulke slechte omstandigheden leven, beroofd van basisbescherming, niet negeren.

Gerrit Komrij zei ooit: “Je bent wat je niet kunt kwijtraken”. Deze diepgaande uitspraak herinnert ons eraan dat onze menselijkheid wordt gedefinieerd door ons mededogen en onze daden. We mogen ons medeleven en ons gemeenschapsgevoel niet verliezen.

Victor Hugo, in “Les Misérables”, herinnert ons eraan dat “Even the darkest night will end and the sun will rise”. Deze citaat inspireert ons om in een betere toekomst te geloven en te handelen om deze werkelijkheid te maken.

We roepen de burgers van Wassenaar op om de drijvende kracht achter verandering te zijn. Het maakt niet uit of dit probleem buiten onze administratieve regio valt; we zijn allemaal Nederlanders en we moeten handelen met empathie en solidariteit. Dit gaat niet alleen over het verwijderen van een onaangenaam beeld uit ons landschap. Het gaat erom een humanitaire crisis efficiënt en met mededogen aan te pakken.

Laten we samenkomen om een oplossing te vinden. We moeten ervoor zorgen dat iedereen toegang heeft tot basisbehoeften en een waardig leven. Dit is niet alleen een kwestie van hygiëne, hoewel dat belangrijk is. Het is een weerspiegeling van onze waarden als samenleving. We hebben de steun nodig van iedereen—artsen, juridische professionals, moeders en vaders, grootouders, leraren, en zelfs onze Majesteit de Koning en Koningin van Nederland en hun kinderen.

Het gebrek aan zorg en sociale verlating komt vaker voor in andere delen van de wereld, zoals arme landen in Zuid-Amerika, India en Afrika. Door dit probleem nu aan te pakken, voorkomen we grotere problemen zoals drugs- en alcoholmisbruik, die zeer vaak voorkomen in dakloze gemeenschappen, en we kunnen ook de toename van geweld voorkomen. Sociale problemen zijn niet gemakkelijk aan te pakken, maar ze negeren is een hypocriete samenleving kweken. Onze Nederlandse samenleving en onze Europese samenleving zijn helemaal niet zo. We waarderen de menselijke kant als een middel tot vooruitgang.

In de woorden van John Lennon, “You may say I’m a dreamer, but I’m not the only one. I hope someday you’ll join us, and the world will live as one.” Laten we ons een wereld voorstellen waar iedereen een plek heeft om thuis te noemen, waar de zon schijnt op de beste menselijke kant van onze Nederlandse samenleving.

Overigens doet het woord “Sun” me denken aan een ander prachtig lied: Here comes the Sun, little darling… Here come the Wassenaar citizens to help. Here comes the Sun, and I say it’s all right to help this tent, this human being. Our Dutch society is not about abandonment; it is about facing our problems in an effective manner and using our Dutch hearts and minds together with a positive goal.

Stel je voor dat jij en ik de zon zijn van onze Wassenaarse en Nederlandse samenleving. Samen kunnen we deze droom werkelijkheid maken. Door nu te handelen, kunnen we grotere problemen voorkomen en stralend licht en warmte brengen aan degenen die het het meest nodig hebben. Onze compassie en eenheid hebben de kracht om levens te transformeren en onze hele gemeenschap te verheffen. Laten we met liefde en vastberadenheid handelen om ervoor te zorgen dat onze prachtige groene velden van Wassenaar en Valkenburg een toevluchtsoord blijven voor vogels, vlinders en lieve bijen, en niet voor degenen die een thuis nodig hebben.

Lia Legaspe