Kinderen in Oeganda hebben jouw hulp nodig!
26 mei 2026, Anita en Ingrid Bellekom zijn op dit moment in Oeganda voor stichting Namasuba Kids. Zij bezoeken sponsorkinderen en ondersteunen Anna, de lokale vrijwilligster van de stichting. Soms zegt één dag meer dan duizend woorden.
Vandaag brengen Anna, Anita en Ingrid twee kinderen, Judith en George, naar St. Dennis Vocational Centre. Zij gaan daar naar de middelbare praktijkschool en verblijven intern. Ook drie andere kinderen gaan mee, onder wie Peter, een sponsorkind dat het zwaar heeft op zijn huidige middelbare school en mogelijk beter past in praktijkonderwijs.
Daarnaast zijn Joan van 17 en haar broertje Harrison van 14 erbij. Hun situatie maakt diepe indruk. Joan is in haar leven nauwelijks naar school geweest. Telkens werd ze naar huis gestuurd, omdat het schoolgeld niet betaald kon worden. Haar laatste schooljaar was P4, vergelijkbaar met groep 5. Harrison gaat alleen af en toe naar school. Hij zit in P3 en loopt dagelijks een uur heen en een uur terug. Een rugzak heeft hij niet; zijn boeken en schriften draagt hij in zijn handen.
Wat de kinderen nog niet weten, is dat zij dankzij nieuwe kindsponsors naar school kunnen. Eerst krijgen zij samen met hun moeder een rondleiding. De kinderen willen graag blijven. Bij een korte test blijkt hoeveel achterstand zij hebben opgelopen. Lezen en schrijven lukt nauwelijks. Het laat zien wat het met kinderen doet als onderwijs steeds wordt onderbroken.
Joan en Harrison zijn stil en teruggetrokken. Maar wanneer Anita vertelt dat zij vanaf vrijdag naar deze school mogen, verandert alles. Hun gezichten breken open. Er verschijnt een glimlach die niet meer verdwijnt.
Later, in het huis waar de vrijwilligers verblijven, zegt Joan tegen haar moeder: “Wij horen niet in zo’n mooi huis te zijn.” Harrison zit ondertussen op de bank en geniet. “Ik heb nog nooit op zo’n bank gezeten,” zegt hij. Hij is 14 jaar.
Thuis wonen zij met hun moeder en vier zusjes in een piepklein huisje, waar gegeten, geslapen en gekookt wordt in één kamer. Eten is er nauwelijks; het gezin leeft van goede restjes die tussen het afval worden gevonden. De kinderen hebben geen matras, geen deken, één set kleding en één onderbroek.
Het verhaal raakt de vrijwilligers diep. “We kunnen niet iedereen helpen,” zeggen zij. “Maar ieder kind is er één.”
Wie wil helpen, kan een kind sponsoren via namasubakids.com of doneren op NL23 ABNA 0121 9809 44 t.n.v. Stichting Namasuba Kids.
