Toon Hooijmans al veertig jaar de stille kracht van landgoed Duindigt
Anton Hooijmans, al noemt vrijwel iedereen hem Toon, viert dit jaar zijn veertigjarig jubileum op Landgoed Duindigt. Op 6 juni 1986 begon hij er officieel, maar eigenlijk liep hij er toen al langer rond. In de wintermaanden hielp hij al mee op het landgoed, terwijl hij in de zomer nog werkte in de bollenteelt.
Door De Redactie
Toon werd geboren in Leidschendam en groeide op aan de Veurse Achterweg, waar zijn vader een komkommerkwekerij had. De kwekerij werd in de jaren tachtig onteigend voor woningbouw. Zelf ging Toon naar de tuinbouwschool in Oegstgeest, waar hij de richting bloemteelt volgde. Daarna deed hij stages bij onder meer de plantsoenendienst in Voorschoten en bij kwekers in de regio.
Via het werk in de bollenteelt kwam hij uiteindelijk in aanraking met landgoed Duindigt. In eerste instantie was dat tijdelijk, als extra hulp in rustige wintermaanden. Maar het beviel. Toen er in 1986 een vacature kwam, besloot hij de overstap te maken. Hij solliciteerde en begon op 6 juni van dat jaar in vaste dienst.
Op het landgoed bleek het werk anders dan op een kwekerij. Een landgoed vraagt om overzicht, planning en gevoel voor prioriteit. Landgoed Duindigt is al ongeveer tweehonderd jaar in handen van de familie Burgerhout en omvat met alle bijbehorende delen zo’n zestig hectare grond. Het onderhoud strekt zich uit van het hoofdlandgoed tot omliggende woningen, boerderijen, bermen, wegen en andere groenstroken in de omgeving. Dat maakt het werk veelzijdig en omvangrijk tegelijk. Toon houdt zich bezig met het groen rond de huizen, lanen, bermen, bomen, sloten en toegangen. Ook de omgeving van verhuurde woningen moet netjes blijven. Als er een ontvangst, diner of bijeenkomst is, moet alles er verzorgd bij liggen.
Daarbij komt dat geen week hetzelfde verloopt. Het maaien hangt af van het weer, een hek kan stukgaan, een boom kan omvallen en een storing aan een woning komt zelden gelegen. Juist die afwisseling past bij Toon. Hij maakt op zondagavond vaak al in zijn hoofd een planning voor de nieuwe week, maar weet ook dat die planning zomaar weer kan veranderen.
In veertig jaar zag hij het landgoed flink veranderen. Waar vroeger veel meer mensen nodig waren voor het onderhoud, kan er vandaag de dag doormiddel van machines efficiënter worden gewerkt met een kleine ploeg. Toch is het gebied groot en veelzijdig. Duindigt is niet alleen een verzameling huizen en gazons, maar ook een groene buffer in een steeds drukkere omgeving. Toon ziet dagelijks hoe belangrijk die rust is voor dieren en natuur.
De laatste jaren is hij steeds bewuster bezig met biodiversiteit. Niet alles hoeft kort gemaaid te worden. Bermen mogen langer blijven staan, zodat bloemen, insecten en andere dieren meer ruimte krijgen. Hij ziet ijsvogels, reeën en ander leven op plekken waar rust nog vanzelfsprekend is. Dat maakt het werk voor hem extra waardevol.
Toon benadrukt dat ondersteuning van het thuisfront, zijn vrouw Miranda en zijn zonen Robin en Remco, essentieel is of deze afwisselende baan te kunnen volhouden. Ze weten hoe het landgoed werkt en springen bij wanneer dat nodig is. Ook vaste vakmensen in de omgeving zijn belangrijk. Loodgieters, elektriciens, verwarmingsmonteurs en hekwerkbedrijven staan vaak snel klaar als er iets misgaat.
Waardering krijgt hij vooral van bewoners en huurders, maar zeker ook van de eigenaresse van het landgoed Carola Burgerhout. Wanneer mensen zeggen dat ze zich prettig voelen op het landgoed, is dat voor Toon de beloning. Hij herinnert zich ook ontvangsten, filmopnamen en bijzondere momenten met ambassades en bewoners.
Na veertig jaar gaat Toon nog steeds met plezier naar zijn werk. Storm vindt hij het vervelendst, vooral in het voorjaar, wanneer bomen net uitlopen en een harde wind veel schade kan veroorzaken. Maar ook dan gaat hij weer aan de slag. Opruimen, herstellen en zorgen dat het landgoed verder kan.
Binnenkort wordt Toon zestig, maar stoppen is hij niet van plan. “Ik hoop dat ik nog wel even mee kan”, zegt hij. Voor Duindigt is dat goed nieuws, want na veertig jaar kent bijna niemand het landgoed zo goed als Toon Hooijmans.