Van onbesproken levenswandel
Ook in tijden dat ik niet veel geld had, kon ik het niet laten om boeken te kopen. Meestal ging het dan om tweedehands boeken. Soms zaten er in zo’n boek krantenknipsels die betrekking hadden op de inhoud van dat boek en dat vond ik een goede zaak.
Carl Doeke Eisma
Ook waren er wel zinnen onderstreept of stonden er aantekeningen in. Ook dat vond ik prima. Voor veel mensen heeft zo’n boek dan geen waarde meer, maar daar ben ik het niet mee eens. Ook van die toevoegingen kun je leren. In Den Haag waar ik opgegroeid ben, had je vroeger heel veel tweedehandsboekwinkels en niet te vergeten de boekenmarkt. Vrijwel al die boekwinkeltjes zijn verdwenen en op de boekenmarkt staan nog maar een paar kramen. Een uitzondering vormt het Antiquariaat Colette en Co in de Reinkenstraat. Hier liggen de boeken tot aan het plafond opgestapeld! Tegenwoordig koop je deze boeken via het internet of je smartphone. Op de site boekwinkeltjes staan grote aantallen tweedehands boeken en boekjes. Alleen al van mijzelf zie ik zo’n twintig exemplaren op die site staan.
Eén van onze dorpsgenoten, Jacques Schiferli, houdt deze gewoonte in ere. Op vrijwel alle laatste zaterdagen van de maand staat hij met boeken in een zaaltje van de bibliotheek. Dat was afgelopen zaterdag ook weer het geval. Ik help hem met het sjouwen van die boeken en zag dat hij een boek aangeboden kreeg. Het was het boek De geheimzinnige koepel geschreven door onze oud-dorpsgenoot C. Joh. Kieviet. Er zat een groot vel papier achterin dat boek. Ik mocht het van Jacques mee naar huis nemen en dat heeft dit artikel tot gevolg.
Oproep
In de Ministerraad van 8 maart 1948 wordt besloten over te gaan tot het oprichten van de reservepolitie en op 2 augustus van hetzelfde jaar wordt dit vastgelegd in het Besluit reserve rijks- en gemeentepolitie. Enkele jaren na de Tweede Wereldoorlog vond men dit noodzakelijk, waarbij ook de oorlog in Indonesië en de Koude Oorlog een rol speelden. De reservisten werden ingezet om te surveilleren en om administratieve en technische taken uit te voeren. Vanaf 1994 werd het woord reservisten vervangen door vrijwilligers. Ze kregen een deeltijdopleiding aan de Politieacademie die soms wel een jaar kon duren. Vanaf 2013 sprak men van de Nationale Politie waar landelijk zo’n 2600 vrijwilligers bij werkzaam zijn.
Het grote vel papier - 64x42 cm – dat in het boek zat, heeft hier betrekking op. Het heeft vanaf begin april 1948 op diverse plaatsen in ons dorp gehangen. Ik neem een deel van de tekst over: “De burgemeester van Wassenaar roept gezagsgetrouwe ingezetenen op, die bereid zijn deel uit te maken van de in oprichting zijnde vrijwillige reserve-gemeentepolitie. Gegadigden moeten: Nederlander zijn en inwoner van onze gemeente; van onbesproken levenswandel zijn; een goede gezondheid genieten. Aanmelding aan het hoofdbureau van politie, van Zuylen van Nijeveltstraat No. 206 alhier, kamer 5, 1e etage, des avonds van 7-9 uur.
Wassenaar, 1 April 1948.
De Burgemeester van Wassenaar
S. Baron van Wijnbergen.
Onze dorpsgenoot Johan Boer vertelde mij dat hij zo'n vijftien jaar deel heeft uitgemaakt van de reservepolitie in Wassenaar. Daarvoor heeft hij tijdens zijn dienstplicht bij de Marechaussee gezeten en mede daarom droeg hij een wapen. Hij regelde onder andere het verkeer en controleerde autorijders op het drinken van alcohol.
