Burgemeester bezoekt briljanten echtpaar Perik-Nijkamp
Wat begon als vrienden bij de debatclub in Enschede toen ze 15 en 16 jaar oud waren is uitgelopen op een inmiddels 65-jarig huwelijk voor Gerard en Betsy Perik. Toen hadden ze nog niet kunnen vermoeden dat ze 3 kinderen, 6 kleinkinderen en 3 achterkleinkinderen (4e op komst) zouden krijgen.
Ze kenden elkaar uit het kleine dorp Lonneker en praten nog steeds Twents met elkaar. Gerard begon zijn carrière als koopvaardijofficier en voer over de hele wereld en woonde korte tijd in Italië en Zweden. Betsy zat drie jaar op de kweekschool in Limburg, werd onderwijzeres en begon als 19-jarige voor een klas met 60 kinderen. Hun huwelijk in 1961 kende dan ook 30 bruidsmeisjes (uit haar klas).
In 1965 zijn ze naar het westen verhuisd voor het werk van Gerard bij een Zwweds bedrijf en in 1973 belandden ze in Wassenaar. Betsy heeft altijd gewerkt en was tot haar pensioen op de Bonifaciusschool actief, de laatste jaren als remedial teacher, terwijl Gerard geregeld een paar dagen in Zweden verbleef. Na hun pensioen bleven ze nog lang actief: Betsy in vrijwilligerswerk voor de kerk en Gerard als commissaris en adviseur bij internationale bedrijven en als bestuurder van de Zweeds-Nederlandse kamer van Koophandel. Voor zijn inzet voor de Zweedse industrie heeft hij een koninklijke Zweedse onderscheiding gekregen.
Samen hebben ze veel gereisd, naar Amerika en door Europa met de auto. De mooiste herinneringen hebben ze aan de fietstochten (op een ‘gewone’ fiets) door Europa die ze meerdere jaren wekenlang maakten toen de kinderen het huis uit waren. Kamperen was niet aan hun besteed: een degelijk hotel met regionale keuken had altijd de voorkeur. Ook golfden ze veel samen, al is dat voor Betsy niet meer mogelijk.
Betsy zit inmiddels in een rolstoel vanwege artrose en bij elke tocht door het dorp komt ze met veel plezier bekenden tegen van school, de kerk, de golf en clubs waar ze deel van uitmaakte. Jaren geleden kwamen ze met kennissen iemand in het dorp tegen, waarbij Betsy zei: “Oh, dat is de vader van een van mijn kinderen”. De kennissen keken raar op. Het bleek een schoolvader.
Gerard is nog actief lid van verschillende verenigingen en heeft grote interesse in wat er in Wassenaar en de wereld gebeurt. Ook heeft hij een zeer uitgebreide verzameling van Twentse boeken, die hij graag verder aanvult.
Nu zijn ze 90 en 91 jaar oud en woont Betsy in een verpleeghuis met andere somatische-zorgbewoners. De onderwijzeres zit er nog steeds in, want ze helpt daar sommige personeelsleden met het verbeteren van hun Nederlands. Gerard is blijven wonen in hun huis op 300 meter afstand en komt elke dag een of twee keer op bezoek, regelmatig met bloemen of zelfs met aardbeien waar hij allergisch voor is. Ze missen elkaar veel, maar weten de ander nog steeds aan het lachen te maken met scherpe opmerkingen en grappige herinneringen aan de afgelopen bijna 75 jaar dat ze samen zijn.