Over een mandarijntje, en meer
Afgelopen zondag speelde het Herman Nijkamp/Jacco van Santen Quartet in het JSW Jazztheater Het Deijlerhuis een mooie mix van jaren ’40 en ’50-nummers. Met Herman op flügelhorn en trompet à la Chet Baker en Jacco op een Grayton-sax à la Charlie Parker. Broer Pieter van Santen hield er op de piano flink de vaart in, net als contrabassist Uli Wentlaff-Eggebert (zeg maar Uli).
Geen drummer dus, maar wel scat van Herman, die met strakke hand het kwartet de middag doorloodste. Crooner Herman Nijkamp toverde een breed stemgeluid tevoorschijn, met ondermeer de standards ‘Tangerine’ en het nooit vervelende ‘You’d be so nice to come home to’. Er kleeft altijd een risico aan het vertolken van standards, omdat de allergrootsten in de jazzwereld zich daaraan wagen. Maar bij Herman had ik nooit een ongemakkelijk gevoel daarover, integendeel! De feestdagen naderen weer, en daarom heeft Jazz Societeit Wassenaar aan Marjorie Barnes gevraagd om op 17 december een uitgelezen kwartet samen te stellen en het publiek onder te dompelen in Kerstsferen. De kaartverkoop is begonnen!
Marcel Franken