Afbeelding

Joyce Potter van Loon, conrector Rijnlands Lyceum, 40 jaar in dienst

Algemeen

Komende week viert Joyce Potter van Loon haar 40-jarige jubileum bij het Rijlands Lyceum waar ze als leerling begon, lerares werd en achttien jaar geleden werd benoemd tot conrector. De digitale archieven van deze krant gaan terug tot 2006, net een jaar te laat, maar gelukkig; Joyce heeft nog een exemplaar van de 28e editie van De Wassenaarse Krant, 8 november 2005.

Door Ton de Best

Op de voorkant prijkt het hoofdartikel met grote vette letters: ‘Drs. J.M.E. Potter van Loon-Kraaij conrector Rijnlands Lyceum’. De krant is verrassend goed bewaard gebleven, de druk is van buitengewone schoonheid en het papier is dun, doch stevig. De krant was nog maar net begonnen, getuige de twintig pagina’s die voor ons ligt. Net als Joyce, ze heeft er zin in. 

Ze straalt in de camera van Roël Karamat-Ali, ook hij is nog maar pas begonnen met de krant en heeft zijn carrière als persfotograaf aan de wilgen gehangen maar maakt nog wel steeds alle foto’s. Het stuk is geschreven door Robert Brunwin de Jong en gaat naast de nieuw benoemde conrector over de verbouwing van de school. Toevalligerwijs zit het Rijnlands Lyceum weer in een verbouwing, nu van de nieuwe vleugel.

Joyce, wat bijzonder dat je veertig jaar bij het Rijnlands werkt. Dat zie je niet veel meer, zo een lange tijd bij dezelfde school. Je moet het er goed naar je zin hebben?
“Dat is inderdaad wel uniek. Dinsdag 28 november zit ik hier 40 jaar, dat is een hele mooie tijd. De reden dat ik hier ben blijven hangen, om het zo maar te zeggen, is dat ik het ontzettend naar mijn zin heb in dit dorp. Ik heb als leerling hier op school gezeten van ‘71 tot ‘77 en mijn beide kinderen ook, zelfs mijn schoondochter; mijn zoon en zij hebben elkaar op het Rijnlands leren kennen en wonen nog altijd hier in Wassenaar.”

Hoe ben je het lerarenvak ingerold? “Ik ben geboren op de Middelweg, ging toen ik vier jaar oud was naar de Nutsschool, daarna het Rijnlands Lyceum en wilde aanvankelijk medicijnen studeren, maar werd uitgeloot. Ik was zeer goed in exacte vakken en ben daarom scheikunde in Leiden gaan studeren. Snel had ik door dat ik het onderwijs in wilde en ben ik er wiskunde naast gaan doen. In die vakken heb ik de eerstegraads lesbevoegdheid gehaald. Na mijn studietijd in Leiden ben ik getrouwd en teruggekeerd naar het dorp, eerst woonden we in de Ter Weerlaan, daarna de Anemonenweg en nu alweer een tijdje op de Storm. Mijn eerste baan had ik op de Karel Doorman MAVO, daar heb ik het orde houden en het echte lesgeven goed onder de knie gekregen. Vijf jaar voor de fusie met het Rijnlands ben ik naar die school overgestapt, heb ik één jaar scheikunde gegeven om vervolgens uit te wijken naar wiskunde. Dat vak heb ik vanaf toen niet meer losgelaten en als vanzelf werd ik mentor, afdelingsleider van het HAVO-onderwijs en tenslotte werd ik gevraagd voor het conrectoraat in 2005.”

Mooie herinneringen en lesgeven
“Samen met de vorige rector Jan Leuiken, hij begon in 2006 een paar maanden na mij, hebben we veel bereikt, de school echt neergezet en we zijn ook echt goede vrienden geworden. Jan is met pensioen, we hebben nog wekelijks contact en spreken elkaar niet eens zozeer over school maar juist over alledaagse dingen. Ik geef nog altijd één klas wiskunde, vroeg in de ochtend; dat is omdat ik een ochtendmens ben. Misschien jammer voor de kinderen, maar voor mij ideaal. Dat doe ik omdat ik het nog steeds ontzettend leuk vind om te doen en ik zodoende ‘feeling’ houd met het onderwijs. Elke dag is anders omdat je met mensen werkt, dat maakt het iedere keer weer interessant.”

Jubileum
“Geen idee wat er gaat gebeuren komende dinsdag. Ik ben gewoon aan het werk, laat me compleet verrassen en denk dat er wel iets van een gebakje zal zijn. De schoolleiding heeft me verteld dat ik niets mag regelen, ik wacht het af.”